تشريح كرد تا هركه خواهد توبه كند و گرنه به مجازات برسد . . . « 1 » * * * پيامبر ( ص ) وقتى مىخواست گروهى را براى جنگ بفرستد آن‌ها را طلبيده مقابل خود نشانده و سپس مىفرمود : به نام خدا و به يارى خدا و در راه خداوند و بر طبق قانون پيامبر خدا . . . حركت كنيد ، افراط و زياده‌روى نكنيد ، بدن دشمن را مثله و تكّه تكّه نكنيد ، مكر و حيله نكنيد ، پيرمردان و اطفال و زنان را نكشيد ، درختان را جز در مواقع ضرورت قطع نكنيد ، اگر مردى از مسلمانان - چه فرد پست يا دانشمند - يكى از كفاّر را امان داد پذيرفته مىشود و او در پناه است ، تا سخن خدا را بشنود ، اگر پيرو شما شد برادر دينى شما است و اگر امتناع ورزيد او را به محلّ امن خودش برسانيد و در دفع او از خداوند مدد بطلبيد . « 2 » وقتى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله لشگرى مىفرستاد و آنگاه احتمال خلافكارى در فرمانده مىداد از افراد مطمئن خود كسى را مىفرستاد

--> ( 1 ) - 4 / 24 ( ابواب جهاد العدوّ وسائل از امام هشتم ( ع ) . ( 2 ) - ابواب جهاد العدوّ از امام صادق ( ع ) . از اين روايت و مشابه آن استفاده مىشود كه قانون « امان » كه امان دهنده هركه باشد ، پذيرفته مىشود ، فقط مربوط به اين است كه فرصت بگيرد تا بيايد و با حاكم اسلام صحبت كند و در راه تحقيق حقيقت و يا امكان قرارداد سخن بگويد .