روايات اسلامى امام باقر ( ع ) مىفرمود : جنگ دو حكم دارد : 1 - هنگامى كه جنگ سرپاست و هنوز ميدان گرم است و كار به آخر نرسيده است هر اسير كه گرفته شود پيشوا . . . او را گردن مىزند . 2 - هنگامى كه جنگ به پايان رسيد هر اسيرى كه گرفته شود پيشوا مىتواند منّت نهاده مجاّنى آزاد كند و يا معامله نموده در برابر مبلغى رها سازد و يا آنها را برده بگيرد . « 1 » امام باقر ( ع ) مىفرمايد : « خداوند پيامبر را به پنج پيكار فرمان داد : سه نوع پيكار همواره هست و حكمش بسته نمىشود تا جنگ به پايان برسد ( و حقّ بر باطل پيروز شود ) ، و جنگ تمام نمىشود تا خورشيد از مغرب طلوع كند « 2 » كه در آن روز كليّهء مردم ايمان مىآورند و اگر

--> - كه عبارت اخير تأييد رهبانيّت نيست ، زنده گذاشتن هيچگونه دليلى بر تأييد نيست و اينكه راهبان را نمىكشند براى اين است كه آنها توطئه‌اى نكرده و جنگى عليه اسلام راه نيانداخته‌اند توضيح ديگرى هم خواهد آمد . ( 1 ) - 1 / 22 ابواب جهاد العدو كتاب وسائل تأليف شيخ حرّ عاملى . ( 2 ) - اشاره به ظهور امام دوازدهم است كه در برخى روايات طلوع خورشيد از مغرب يكى از علائم ظهور آن حضرت شمرده شده است كه سخن در معناى آن بحثى جداگانه است .