چيزهائى جزئى پديد مىآورد . بنا به گفتهء دائره المعارف بريتانيا ، بردگى را تا تاريخ قرن هشتم پيش از ميلاد سراغ داريم ، ارسطو در سياستش از بردگى سخن مىگويد و آن را موافق طبيعت مىانگارد و همچون برخى دانشمندان استعمارى ، برخى افراد را ذاتا ساخته شده براى بردگى و خدمت مىداند . يكى از كارهاى تحميلى وحشتناك بردگان ، بنا به گفتهء « آلبرماله » نبردهاى قهرمانى خونين آنها با يكديگر در برابر « آقا » بود تا لذّت ببرد . « ترازان » در جشنهائى كه به مناسبت غلبهء بر « داسها » ترتيب داد ، پنج هزار جفت ( ده هزار نفر ) برده را به نبرد وادار كرد ، جنگجويان هنگام عبور از جلوى غرفهء امپراطور به طرف وى برگشته به عنوان سلام رسمى گفتند : سلام بر قيصر ، امپراطور ! كسانى كه به سوى مرگ مىروند ترا درود مىفرستند ! ! آنها يكديگر را مىكشند و اينها مىخنديدند و لذّت مىبردند . . . اين روش بردگى در يونان قديم بود ، در ناقط ديگر نيز كم و بيش به همين روش بود . خواهيد گفت : اين چندان هم عجيب نيست ، قهرمانهاى بوكس زمان ما هم چنين‌اند ، نهايت اينكه بردگان به زور فرمان « آقا » نبرد مىكردند و اينها به زور تبليغات و پول و تجارت خود و بليطفروشان سودا ، گرو سياستهاى استعمارى كه دنبال هر وسيله‌اى براى اغفال و انحراف