بِشِمالي وَلا مِنْ وَراءِ ظَهْري وَلا تَجْعَلْها مَغْلوُلَةً الي عُنُقي وَا عُوذُ بِكَ مِنْ مُقَطّعاتِ النّيرانِ » و موقعى كه سر را مسح مىكند بگويد : « اللّهُمَّ غَشِّني بِرَحْمَتِكَ وَ بَرَكاتِكَ وَ عَفْوِكَ » و در وقت مسح پا بخواند : « اللّهُمَّ ثَبِّتنْي عَلَي الصِّراطِ يَوْمَ تَزِلُّ فيهِ اْلَاقْدامُ وَ اجْعَلْ سَعْيي في مايُرْضيكَ عَنّي يا ذَا الْجَلالِ وَ اْلِاكْرامِ » . شرايط وضو شرايط صحيح بودن وضو سيزده چيز است : شرط اوّل - آنكه آب وضو پاك باشد . شرط دوّم - آنكه مطلق باشد . مسئله 288 - وضو با آب نجس و آب مضاف باطل است ، اگر چه انسان نجس بودن يا مضاف بودن آن را نداند يا فراموش كرده باشد . و اگر با آن وضو نمازى هم خوانده باشد ؛ بايد آن نماز را دوباره با وضوى صحيح بخواند . مسئله 289 - اگر غير از آب گل آلود مضاف ، آب ديگرى براى وضو ندارد ، چنانچه وقت نماز تنگ است ، بايد تيمّم كند و اگر وقت دارد ، واجب است كه صبر كند تا آب صاف شود و وضو بگيرد . شرط سوّم - آنكه آب وضو و فضايى كه در آن وضو مىگيرد مباح باشد . مسئله 290 - وضو با آب غصبى و با آبى كه معلوم نيست صاحب آن راضى است يا نه ، حرام و باطل است . و نيز اگر آب وضو از صورت و دستها در جاى غصبى بريزد ، بايد تيمّم كند ليكن اگر وضو گرفت صحيح است گرچه از جهت تصرّف غصبى حرام است و فرق نمىكند كه جاى ديگر مباح داشته باشد يا نه ليكن در صورت اخير به احتياط استحبابى تيمّم هم ضميمه كند . مسئله 291 - وضو گرفتن از حوض مدرسه‌اى كه انسان نمىداند آن حوض را براى همه مردم وقف كرده‌اند يا براى محصلين همان مدرسه ، در صورتى كه معمولًا مردم از آب آن وضو بگيرند ، اگر وثوق پيدا كند كه وقف عام مىباشد ، . اشكال ندارد . مسئله 292 - اگر معلوم باشد كه حوض مسجدى اختصاص به نمازگزار در آن مسجد دارد ، كسى كه نمىخواهد در آن مسجد نماز بخواند ، نمىتواند در آن حوض وضو بگيرد ولى اگر