احكام حدود در روايات اسلامى نسبت به اجراى حدود الهى تأكيد شده ، و از جمله ذكر شده است كه : تخلّف از هر دستور الهى حدّ دارد ، و اقامه هر حدّى از حدود الهى نفعش براى مردم بيشتر از باران چهل روز است ، و خداى متعال فرموده است : " هر كس حدّى از حدود مرا تعطيل كند با من عناد ورزيده و در صدد ضديّت با من برآمده است " . بى شكّ اجراى حدود الهى باعث مىشود افراد ناهنجار از كارهاى نامشروع دست بردارند و حقوق الهى و جامعه را رعايت كنند . مسئله 3114 - اجراى حدود الهى وظيفه حاكم شرع است و ديگران بدون اذن او حقّ دخالت ندارند مگر در موارد خاصّى مانند دشنام به پيامبر ( ص ) و اهل‌بيت ( عليهم السلام ) . و در هر موردى كه اجازه عمومى داده نشود اساساً بايد با اجازه حاكم شرع يا منصوب از طرف او باشد . حاكم يا قاضى نيز بايد رعايت دقّت و احتياط را بنمايد . و در باب حدود احتياط مطلوب است و به اندك شبهه ، بايد از اجراء حدّ خوددارى شود . و اگر شخص گناهكار خود بخواهد اقرار كند بهتر است حتّىالمقدور از اقرار او جلوگيرى شود - اگر حق‌ّالنّاس نباشد - و اگر اقرار انجام شد باز هم حاكم شرع مىتواند عفو كند . از مجموع متون اسلامى استفاده مىشود كه وحشت از اجراى حدود بايد بيشترين اثر را داشته باشد و نه حتماً اجراى حدّ . و در هر جا كه امكان شكّ و شبهه و ترديد در تحقّق يافتن كار خلاف است بايد از اجراى حدّ خوددارى شود .