مسئله 2949 - خوردن چيزهاى نجس ، و همچنين خوردن هر چيز پليد كه طبيعت انسان از آن متنفّر است مثل فضولات حيوانات و آب بينى بيرون آمده از بينى و خلط سينه بيرون آمده از دهان ، و امثال اينها هر چند كه پاك باشد حرام است ولى اگر پاك باشد و مقدارى از آن به طورى با چيز حلال مخلوط شود كه در نظر مردم نابود حساب شود ، خوردن آن اشكال ندارد . مسئله 2950 - خوردن خاك و گل حرام است ولى خوردن كمى از تربت حضرت سيّدالشّهداء ( ع ) ( حتّى اگر به اندازه يك نخود متوسّط ) براى شفاء ، و خوردن گل داغستان و گل ارمنى براى معالجه اگر علاج منحصر به خوردن اينها باشد اشكال ندارد . مسئله 2951 - اگر يقين ندارد كه خاك معيّنى ، تربت قبر سيّدالشّهداء ( ع ) باشد ، بهتر است در مقدارى آب حل كند بطورى كه مستهلك در آب شود و به قصد شفاء بخورد . مسئله 2952 - خوردن چيزى كه براى انسان ضرر مهمّى دارد حرام است و همين‌طور استعمال دخانيات به اندازه‌اى كه موجب ضرر حتمى مهمّى چون بيمارىهاى خطرناك ريوى و غيره شود حرام مىباشد . مسئله 2953 - به حسب روايات متعدّد در باقيمانده آبى كه مؤمن كامل - كه قابليّت تبرّك به او هست - خورده است شفاء قرار داده شده است . چنان كه از قديم هم متديّنين به نيم خورده آب بزرگان دين تبرّك مىجسته‌اند . و همچنين در آب زمزم شفاء نهاده شده است . و همين‌طور در خوردن از آب باران نيز تأكيد شده و در روايتى از حضرت امير ( ع ) آمده كه بدن را پاك و براى رفع بيماريها مفيد است . ولى از خوردن تگرگ نهى شده است يعنى كراهت دارد . در روايتى دستور داده شده كه آب باران را پيش از آنكه به زمين بخورد در ظرف تميزى بريزند و 70 مرتبه سوره حمد و توحيد و معوّذتين بر آن بخوانند و بامداد و شبانگاه از آن بخورند . بديهى است منظور اين نيست كه همه امراض و در همه حالات به وسيله اينها خوب مىشود و نيازى به طبيب هم نيست بلكه مثل بسيارى چيزهاى - البتّه مهمّتر - مىتوانند مفيد بوده و موجب رفع كسالت شوند . مسئله 2954 - در روايات متعدّدى بر استفاده از آب فرات تأكيد شده است ، و در يك روايت از امام صادق ( ع ) است كه فرمود : اگر بين ما و فرات تا چند ميل - هر ميل قدرى بيش از يك و نيم كيلومتر - هم فاصله بود آب فرات مىآورديم و به آن تبرّك مىجستيم .