مسئله 2715 - اگر شوهر در عقد شرط كند كه زن باكره باشد و بعد از عقد معلوم شود كه باكره نبوده ، نمىتواند عقد را فسخ كرده به هم بزند ، ولى اگر به اقرار زن يا به راهى ديگر ثابت شود كه پيش از عقد بكارت او زائل شده ، شوهر مىتواند تفاوت بين باكره و غير باكره را از مهر او كم كند . و اگر شرط باكره بودن نشود و عقد هم با قرائنى مبتنى بر شرط بكارت نباشد نمىتواند تفاوت را كم كند . مسئله 2716 - اگر مرد و زن نامحرم در محل خلوتى باشند كه كسى در آنجا نباشد و ديگرى هم نمىتواند وارد شود ، چنانچه بترسند كه به حرام بيفتند بايد از آنجا بيرون بروند ، بلكه احوط ترك خلوت است مطلقا ، و نمازشان نيز در حال خلوت خلاف احتياط است . ليكن اقوى صحّت نماز است و خود خلوت هم حرام نيست مگر اين‌كه كار حرامى انجام شود يا خوف ابتلاء به حرام باشد . مسئله 2717 - اگر مرد مهر زن را در عقد معيّن كند و قصدش اين باشد كه آن را ندهد ، عقد صحيح است ولى مهر را بايد بدهد . مسئله 2718 - مسلمانى كه منكر خدا يا پيغمبر شود ، يا حكم ضرورى دين ، يعنى حكمى را كه همگان آن را جزء دين اسلام مىدانند ، مثل واجب بودن نماز و روزه يا وجوب حج و حجاب و . . . انكار كند ، در صورتى كه منكر شدن آن حكم ، به انكار خدا يا پيغمبر برگردد مرتد است . و همچنين است اگر از خوارج و نواصب و غلات گردد و حكم ازدواج مرتد را بعداً ذكر مىكنيم . مسئله 2719 - اگر مردى پيش از آنكه با همسرش نزديكى كند به طورى كه در مسئله پيش گفته شد مرتد شود ، عقد او باطل مىگردد . و همچنين است اگر بعد از نزديكى مرتد شود ولى يائسه باشد ، يعنى اگر قرشيه است شصت سال و اگر قرشيه نيست پنجاه سال او تمام شده باشد ، امّا اگر يائسه نباشد ، بايد به دستورى كه د راحكام طلاق گفته خواهد شد عده نگهدارد ، پس اگر در بين عده مجددا مسلمان شود بنا به مشهور علماء عقد باقى است ليكن احتياط ترك نشود و اگر تا آخر عده مرتد بماند عقد باطل است . مسئله 2720 - كسى كه مسلمان زاده است چنانچه بعد از بالغ شدن اظهار اسلام كند ، ولى بعد مرتد شود زنش بر او حرام مىشود و بايد زنش به مقدارى كه در احكام طلاق گفته مىشود عده وفات نگهدارد .