الشيخ محمد علي الگرامي القمي

448

رساله توضيح المسائل (1390ش) (فارسى)

احكام وديعه ( امانت ) مسئله 2574 - اگر انسان مال خود را به كسى بدهد و بگويد نزد تو امانت باشد ، و او هم قبول كند ، يا بدون اين‌كه حرفى بزنند صاحب مال بفهماند كه مال را براى نگهدارى به او مىدهد ، و او هم به قصد نگهدارى بگيرد بايد به احكام وديعه و امانت دارى كه بعداً گفته مىشود عمل نمايد . مسئله 2575 - امانت‌دار و كسى كه مال را امانت مىگذارد ، بايد هر دو بالغ و عاقل باشند . پس اگر انسان مالى را پيش بچه يا ديوانه امانت بگذارد ، يا ديوانه و بچه ، مالى را پيش كسى امانت بگذارند صحيح نيست . مسئله 2576 - اگر از بچه يا ديوانه چيزى را به طور امانت قبول كند ، بايد آن را به صاحبش بدهد ، و اگر آن چيز مال خود بچه يا ديوانه است بايد به ولى او برساند ، و چنانچه مال تلف شود بايد عوض آن را بدهد ، ولى اگر براى اين‌كه مال از بين نرود آن را از بچه يا ديوانه گرفته ، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى نكرده باشد ضامن نيست . مسئله 2577 - كسى كه نمىتواند امانت را نگهدارى نمايد ، بنابر احتياط واجب بايد قبول نكند ، ولى اگر صاحب مال در نگهدارى آن عاجزتر باشد و كسى هم كه بهتر حفظ كند نباشد اين احتياط واجب نيست . مسئله 2578 - اگر انسان به صاحب مال بفهماند كه براى نگهدارى مال او حاضر نيست ، چنانچه او مال را بگذارد و برود و اين شخص مال را برندارد و آن مال تلف شود ، كسى كه امانت را قبول نكرده ضامن نيست ، ولى احتياط مستحب آن است كه اگر ممكن