واجب آن است كه نجس شدن آن را به او بگويد ، بلكه اگر در كارى كه شرط آن طهارت ظاهرى است استعمال مىكند مثل لباس نمازگزار ، باز هم گفتن به او واجب است ولى اگر معلوم نيست كه در اين موارد استعمال مىكند لازم نيست بگويد . مسئله 162 - اگر بچه اى كه تكليفش نزديك است ، و مورد وثوق مىباشد به پاك بودن يا نجس بودن چيزى كه در دست خودش مىباشد خبر دهد ، پذيرفته است بلكه اگر به پاكى يا نجس بودن چيزى كه در دست او نيست خبر دهد ، نيز گفته‌اش پذيرفته است . مسئله 163 - مستحب موكد است كه مسلمان علاوه بر رعايت مسائل نجاست و طهارت مراعات تميزى و نظافت ظاهر بدن و لباس و نيز پاكى باطن خود را از صفات بد بنمايد . مطهِّرات مسئله 164 - مطهّرات ( پاك كننده‌ها ) يازده چيز است : اوّل آب . دوّم زمين . سوّم آفتاب . چهارم استحاله . پنجم كم شدن دو سوّم آب انگور بنابر قول به نجاست آن ولى گذشت كه با جوش آمدن نجس نمىشود . ششم انتقال . هفتم اسلام . هشتم تبعيّت . نهم بر طرف شدن عين نجاست . دهم استبراء حيوان نجاستخوار . يازدهم غايب شدن مسلمان . و احكام اينها بطور تفصيل در مسائل آينده گفته مىشود . 1 - آب مسئله 165 - آب با چهار شرط چيز نجس را پاك مىكند : اوّل آنكه مطلق باشد ، آب مضاف چيز نجس را پاك نمىكند . دوّم پاك باشد . سوّم آنكه وقتى چيز نجس را مىشويند ، آب مضاف نشود و بو يا رنگ يا مزه نجاست هم نگيرد . چهارم آنكه بعد از آب كشيدن چيز نجس عين نجاست در آن نباشد و پاك شدن چيز نجس با آب قليل يعنى آب كمتر از كر شرطهاى ديگرى هم دارد كه بعداً گفته مىشود . مسئله 166 - ظرف نجس را با آب قليل بايد سه مرتبه شست و در كر و جارى يك مرتبه كافى است ، ولى ظرفى را كه سگ ليسيده يا از آن ظرف ، آب يا چيز روان ديگرى خورده ، بايد اوّل با خاك پاك ، خاكمال كرد و بعد يك مرتبه در كر يا جارى يا دو مرتبه با آب قليل شست . و همچنين ظرفى را كه آب دهان سگ در آن ريخته بنابر احتياط واجب بايد پيش از شستن ، خاكمال كرد .