مسئله 134 - اگر جنب از حرام به جهت عذر ، عوض غسل تيمّم نمايد و بعد از تيمّم عرق كند ، تا عذر او باقى است ضمن اين‌كه عرق او پاك است ، نماز با آن هم اشكال ندارد . مسئله 135 - اگر كسى از حرام جنب شود و بعد با حلال خود نزديكى كند ، احتياط واجب آن است كه با لباس يا بدن آلوده به عرق خود نماز نخواند و اگر اوّل از حلال جنب شده و سپس از حرام ، نماز خواندن با آن مانع ندارد . راه ثابت شدن نجاست مسئله 136 - نجاست هر چيز از سه راه ثابت مىشود : اوّل آنكه انسان يقين يا اطمينان كند چيزى نجس است ، و اگر گمان داشته باشد چيزى نجس است ، لازم نيست از آن اجتناب نمايد . بنابراين غذا خوردن در قهوه خانه‌ها و مهمانخانه‌هايى كه مردمان لاابالى و كسانى كه پاكى و نجسى را مراعات نمىكنند در آنها غذا مىخوردند ، اگر انسان يقين يا اطمينان نداشته باشد ، غذايى را كه براى او آورده‌اند نجس است اشكال ندارد . دوّم آنكه كسى كه چيزى در اختيار او است بگويد آن چيز نجس است ، مثلًا همسر انسان يا كلفت يا هر كس ديگرى نسبت به آنچه در اختيار اوست بگويد ظرف يا چيز ديگرى كه در اختيار او است ، نجس مىباشد . سوّم آنكه دو مرد عادل بگويند چيزى نجس است . اگر يك نفر عادل هم بگويد چيزى نجس است بنابر احتياط لازم بايد از آن چيز اجتناب كرد . مسئله 137 - اگر بواسطه ندانستن مسئله ، نجس بودن و پاك بودن چيزى را نداند مثلًا نداند عرق جنب از حرام پاك است يا نه ، بايدمسئله را بپرسد ، ولى اگر با اين‌كه‌مسئله را مىداند ، چيزى را شكّ كند پاك است يا نه مثلًا شكّ كند آن چيز خون است يا نه ، يا نداند كه خون پشه است يا خون انسان ، پاك مىباشد و تحقيق لازم نيست . مسئله 138 - چيز نجسى كه انسان شكّ دارد پاك شده يا نه ، نجس است و چيز پاك را اگر شكّ كند نجس شده يا نه ، پاك است و اگر هم بتواند نجس بودن يا پاك بودن آن را بفهمد لازم نيست تفحص و تحقيق كند . مسئله 139 - اگر بداند يكى از دو ظرف يا دو لباسى كه از هر دوى آنها استفاده مىكند نجس شده و نداند كدام است بايد از هر دو اجتناب كند ، ولى اگر مثلًا نمىداند لباس خودش نجس شده يا لباسى كه هيچ از آن استفاده نمىكند و هرگز با آن تماسى پيدا نخواهد كرد از آن لباس خودش هم لازم نيست اجتناب نمايد .