زكات جدا نمايد . و بهتر است كه ضمن اين‌كه در همان اوّل ماه دوازدهم فوراً زكات را ميدهد نيّت كند كه اگر هم اكنون بايد بدهد زكات باشد و گرنه قرض باشد تا پايان ماه دوازدهم و آنگاه زكات حساب شود و بهر حال زكات را بايد فوراً بدهد ولى اگر منتظر فقير معيّنى باشد ، يا بخواهد به فقيرى بدهد كه از جهتى برترى دارد ، بنابر احتياط بايد فعلًا زكات را از مال خود جدا كند و كنارى بگذارد تا به مستحقّ منظور برساند . مسئله 2094 - كسى كه مىتواند زكات را به مستحقّ برساند ، اگر ندهد و به واسطهء كوتاهى او از بين برود بايد عوض آن را بدهد . مسئله 2095 - كسى كه مىتواند زكات را به مستحقّ برساند ، اگر زكات را ندهد و بدون آنكه در نگهدارى آن كوتاهى كند از بين برود ، چنانچه دادن زكات را به قدرى تأخير انداخته كه عرفاً خلاف فوريّت است بايد عوض آن را بدهد و اگر به اين مقدار تأخير نينداخته ، در صورتى كه دسترسى به مستحقّ نداشته چيزى بر او واجب نيست و اگر دسترسى داشته ، بنابر احتياط واجب بايد عوض آن را بدهد . مسئله 2096 - اگر زكات را از خود مال زكاتى كنار بگذارد مىتواند در بقيّهء آن تصرّف كند . چنان كه اگر از مال ديگرش كنار بگذارد مىتواند در تمام مال تصرّف نمايد و به هر حال پس از كنار گذاشتن بايد همان را حفظ كند تا به مستحقّ آن برساند و نمىتواند آن را با چيز ديگرى عوض كند مگر با اجازه حاكم شرع طبق مصلحت . مسئله 2097 - اگر از زكاتى كه كنار گذاشته منفعتى ببرد ، مثلًا گوسفندى كه براى زكات گذاشته بره بياورد ، مال فقير است . مسئله 2098 - اگر با عين مالى كه براى زكات كنار گذاشته براى خودش تجارت كند صحيح نيست . و اگر با اجازهء حاكم شرع براى مصلحت زكات تجارت كند تجارت صحيح ، و نفعش مال زكات است . مسئله 2099 - اگر پيش از آنكه زكات بر او واجب شود ، چيزى بابت زكات به فقير بدهد زكات حساب نمىشود . و بعد از آنكه زكات بر او واجب شد ، اگر چيزى را كه به فقير داده از بين نرفته باشد و آن فقير هم به فقر خود باقى باشد مىتواند چيزى را كه به او داده بابت زكات حساب كند . مسئله 2100 - فقيرى كه مىداند زكات بر انسان واجب نيست ، اگر چيزى بابت زكات