مسئله 1829 - اگر پسر يا دختر بدون اجازهء پدر روزه مستحبى بگيرد و در بين روز پدر او را نهى كند بنابر احتياط واجب بايد افطار نمايد . مسئله 1830 - كسى كه مىداند روزه براى او ضرر ندارد ، اگر چه دكتر بگويد ضرر دارد بايد روزه بگيرد . و كسى كه مىداند روزه برايش ضرر دارد يا خوف ضرر دارد اگر چه دكتر بگويد ضرر ندارد نبايد روزه بگيرد . و اگر روزه بگيرد صحيح نيست مگر آنكه به قصد قربت بگيرد و بعد معلوم شود ضرر نداشته است . مسئله 1831 - اگر انسان احتمال بدهد كه روزه برايش ضرر دارد و از آن احتمال ، ترس براى او پيدا شود چنانچه احتمال او در نظر مردم عقلائى و بجا باشد نبايد روزه بگيرد . و اگر روزه بگيرد صحيح نيست مگر آنكه به قصد قربت گرفته باشد و بعد معلوم شود ضرر نداشته است . مسئله 1832 - كسى كه عقيده‌اش اين است كه روزه براى او ضرر ندارد اگر روزه بگيرد و بعد از مغرب بفهمد روزه براى او ضرر داشته ، بايد قضاى آن را بجا آورد . مسئله 1833 - غير از روزه‌هايى كه گفته شد ، روزه‌هاى حرام ديگرى هم هست كه در كتابهاى مفصّل فقهى گفته شده است . از جمله روزهء روزهاى يازدهم و دوازدهم و سيزدهم ذىحجّه براى كسى كه مشغول اعمال حجّ در مِنى مىباشد . بلكه كسى كه اعمال حجّ انجام نمىدهد نيز در اين ايّام در مِنى به احتياط واجب نبايد روزه بگيرد . و از جمله روزهء نذر معصيت مثلًا نذر كند كه اگر فلان كار حرام را انجام داد يا فلان واجب را ترك كرد به شكرانهء آن روزه بگيريد . و از جمله روزهء سكوت كه سكوت كردن را هم جزو روزه بداند ، و همين‌طور روزهء يك شبانه روز و يا بيشتر بطورى كه شب را هم جزء روزه بداند . مسئله 1834 - روزهء روز عاشورا كراهت دارد « 1 » و همين‌طور روزهء ميهمان بدون اجازه ميزبان ، و روزهء روزى كه انسان شكّ دارد روز عرفه است يا عيد قربان ، مكروه است . ولى در روز عاشورا مستحب است كه بدون نيّت روزه تا عصر كه پس از هنگام شهادت حضرت ابىعبدالله الحسين ( ع ) است چيزى نخورد و نياشامد و پس از عصر هم فقط مختصرى آب بخورد .

--> ( 1 ) 1 - برخى از ناصبىها در ميان مردم ناآگاه اهل تسنّن به غلط فضائلى براى عاشورا ذكر كرده و آن را مانند يك عيد در نظر مردم جلوه داده‌اند .