مسئله 1668 - فرو بردن اخلاط سر و سينه ، تا به فضاى دهان نرسيده اشكال ندارد ، ولى اگر داخل فضاى دهان شود احتياط واجب آن است كه آن را فرو نبرد . مسئله 1669 - اگر روزه‌دار به قدرى تشنه شود كه بترسد از تشنگى بميرد يا ضرر غير قابل تحمل به او برسد ، واجب است به اندازه‌اى كه از مردن نجات پيدا كند آب بياشامد ، ولى به احتياط واجب روزهء او باطل مىشود و اگر ماه رمضان باشد ، بايد در بقيّه روز از بجا آوردن كارى كه روزه را باطل مىكند خوددارى نمايد و قضاى آن را هم بگيرد . مسئله 1670 - جويدن غذا براى اين‌كه به دهان بچّه يا پرنده‌بگذارد ، و همين‌طور چشيدن غذا و مانند اينها كه معمولًا به حلق نمىرسد ، اگرچه اتّفاقاً به حلق برسد روزه را باطل نمىكند . ولى اگر انسان از اوّل بداند كه مىرسد ، چنانچه فرو رود روزه‌اش باطل مىشود و بايد قضاى آن را بگيرد و كفّاره هم بر او واجب است بلكه اگر فرو نرود نيز آن روز را روزه بگيرد و بنابر احتياط واجب قضاى آن را هم بگيرد . مسئله 1671 - انسان نمىتواند براى ضعف ، روزه را بخورد ، ولى اگر ضعف او به قدرى است كه معمولًا نمىشود آن را تحمل كرد ، خوردن روزه اشكال ندارد . ولى قضاى آن روز در صورت امكان و قدرت بعدى واجب است . 2 - جماع مسئله 1672 - جماع ، روزه را باطل مىكند ، اگر چه فقط به مقدار ختنه‌گاه داخل شود و منى هم بيرون نيايد . مسئله 1673 - اگر كمتر از مقدار ختنه‌گاه داخل شود و منى هم بيرون نيايد روزه باطل نمىشود . ولى اگر كسى آلتش بريده شده و ختنه‌گاه ندارد اگر كمتر از ختنه‌گاه را هم داخل كند بنابراحتياط واجب روزه‌اش باطل مىشود . مسئله 1674 - اگر شكّ كند كه به اندازه ختنه‌گاه داخل شده يا نه ، روزه او صحيح است و كسى هم كه آلتش را بريده‌اند اگر شكّ كند كه دخول شده يا نه ، روزه او صحيح است . مسئله 1675 - اگر فراموش كند كه روزه است و جماع نمايد ، يا مجبوراً با او جماع كنند و يا فرضاً او را به جماع مجبور نمايند به طورى كه عمل بدون اراده از او واقع شود روزه او باطل نمىشود ، ولى چنانچه در بين جماع يادش بيايد ، يا ديگر مجبور نباشد ، بايد فوراً از حال جماع خارج شود و اگر خارج نشود ، روزه او باطل است .