الشيخ محمد علي الگرامي القمي
284
رساله توضيح المسائل (1390ش) (فارسى)
احكام روزه روزه شرعى آن است كه انسان براى انجام فرمان خداوند از اذان صبح تا مغرب از چيزهايى كه روزه را باطل مىكند و شرح آنها بعداً گفته مىشود خوددارى نمايد . و در هر سال واجب است هر شخص مكلّفى يك ماه مبارك رمضان را روزه بگيرد . واجبات روزه : نيّت مسئله 1638 - لازم نيست انسان ، نيّت روزه را از قلب خود بگذراند ، يا به زبان بگويد ، بلكه همين قدر كه با توجّه ، براى انجام فرمان خداوند از اذان صبح تا مغرب كارى كه روزه را باطل مىكند انجام ندهد كافى است . و براى آنكه يقين كند تمام اين مدّت را روزه بوده ، بايد احتياطاً از لحظهاى پيش از اذان صبح و تا لحظهاى هم بعد از مغرب از انجام كارى كه روزه را باطل مىكند خوددارى نمايد . مسئله 1639 - انسان لازم نيست در شب اوّل ماه ، روزه همه ماه را نيّت كند ، بلكه مىتواند در هر شب از ماه رمضان براى روزه فرداى آن ، نيّت كند . ولى بهتر است كه شب اوّل ماه هم نيّت روزه همه ماه را بنمايد . مسئله 1640 - در روزه رمضان وقت نيّت تا پيش از اذان صبح است كه بايد معلوم كند كه فردا روزه مىگيرد ولى وقت نيّت روزه مستحبىتا قبل از غروب ادامه دارد ، يعنى از اوّل شب است تا موقعى كه به اندازه نيّت كردن و امساك مختصرى ، به مغرب وقت مانده باشد ، به اين معنى كه اگر تا اين وقت كارى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده باشد و نيّت روزه مستحبىكند روزه او صحيح است .