بطور كامل بخواند ، و اگر وقت باقى است بنا براحتياط واجب دوباره بطور كامل بخواند در عكس مسئله - يعنى اوّل ضرورتى نبوده و وسط نماز پيدا شد - نيز طبق ضرورت عمل مىكند و بعداً دوباره بطور كامل بنا براحتياط مىخواند . مسئله 1431 - اگر انسان چيزى را از دور ببيند و با دقّت يقين كند كه دشمن و مانند آن است و نماز را طبق دستور خوف بخواند و بعد معلوم شود كه اشتباه كرده است ، اگر وقت باقى است بنا براحتياط واجب نمازش را دوباره بطور كامل بخواند ، ولى اگر پس از وقت بفهمد قضاء ندارد . مسئله 1432 - در ايستگاه بين راه قطار و ماشين و مانند آن ، اگر وقت نماز تنگ است و نمىتواند به بعد موكول كند و ضمناً اگر بخواهد تمام بخواند مىترسد وسيله حركت كند و تنها بماند و خوف از درّنده و دشمن و مانند آن دارد نمازش شكسته مىشود ، يعنى دو ركعتى بخواند ، و اگر به آن هم نمىرسد بايد در راه براى سوار شدن بخواند و براى ركوع و سجود اشاره كند و اگر مىتواند در قطار مثلًا بخواند بايد در قطار چهار ركعتى بخواند . مسئله 1433 - در خوف از دشمن فرقى بين خوف تلف خود يا عيالات خود و هر كه به نوعى ارتباط دارد نيست ، و همين‌طور فرقى بين خوف تلف يا خوف بر ناموس و يا بر مال به مقدار مورد توجّه شخص نيست . مسئله 1434 - اگر شكسته شدن نماز اثرى در رهايى از دشمن يا درّنده و يا خطرات طبيعى چون سيل و مانند آن ندارد ، ولى نمىتواند بايستد و بطور كامل بخواند بايد در حال فرار و به اشاره بخواند و اگر بتواند فقط تكبير اوّل نماز را رو به قبله انجام دهد و سپس به هر طرف كه راهش مىباشد حركت كند . مسئله 1435 - در حال جنگ و شدّت درگيرى بهر مقدار كه مىتواند بايد بخواند و گاهى بجاى هر ركعت يك تكبير مىگويد و اگر مىتواند لا إله الا الله هم بگويد و اگر مىتواند سبحان الله هم اضافه كند و اگر مىتواند تسبيحات اربعه يعنى الحمدلله هم اضافه كند و اگر مىتواند دعا هم اضافه كند . البتّه يك تكبير هم به عنوان تكبيرةالاحرام اوّل نماز لازم است چنان كه بنا براحتياط واجب تشهّد و سلام هم در آخر لازم است در صورت امكان و اگر به وظيفه عمل كند بعداً قضاء ندارد ولى اگر در وقت حالت امنيت برقرار شد احوط اعاده است .