وقت تنگ باشد بطورى كه اگر بخواهد بعد از بيرون رفتن نماز را بخواند قضا مىشود نماز باطل نمىشود ولى بايد آن را در حال بيرون رفتن تمام كند . و همچنين اگر نتواند بيرون برود مثل محبوس ( زندانى ) بايد در همانجا نماز را تمام كند و صحيح است . دوّم - آنكه در بين نماز عمداً يا سهواً يا از روى ناچارى ، چيزى كه وضو يا غسل را باطل مىكند پيش آيد ، مثلًا بول از او خارج شود ولى كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند ، اگر در بين نماز بول يا غائط از او خارج شود ، چنانچه به دستورى كه در مسائل 329 به بعد گفته شد ، رفتار نمايد نمازش باطل نمىشود و نيز اگر در بين نماز از زن مستحاضه خون خارج شود ، در صورتى كه به دستور استحاضه رفتار كرده باشد . نمازش صحيح است . مسئله 1174 - كسى كه بىاختيار خوابش برده ، اگر نداند كه در بين نماز خوابش برده و نماز ناقص مانده يا بعد از آن بوده است بنابر احتياط لازم ، بايد نمازش را دوباره بخواند . ولى اگر بداند كه نماز را تمام كرده ولى نمىداند در بين نماز خوابيده يا پس از آن نمازش صحيح است . مسئله 1175 - اگر بداند به اختيار خودش خوابيده و شكّ كند كه بعد از نماز بوده يا در بين نماز يادش رفته كه مشغول نماز است و خوابيده ، نمازش صحيح است . مسئله 1176 - اگر در حال سجده از خواب بيدار شود و شكّ كند كه در سجده آخر نماز است ، يا در سجده شكر ، بايد آن نماز را دوباره بخواند . سوّم - از مبطلات نماز - بنابراحتياط واجب - آن است كه مثل بعض فِرَق اسلامى به‌عنوان ادب و احترام در نماز ، دستها را روى هم بگذارد . و اين عمل تكفير ناميده مىشود و اگر به‌قصد جزئيت نماز اين كار را بكند حتماً باطل است . مسئله 1177 - هرگاه براى ادب دستها را روى هم بگذارد ، اگر چه مثل آنها نباشد ، بنابر احتياط واجب بايد نماز را دوباره بخواند . ولى اگر از روى فراموشى يا ناچارى يا براى كار ديگر - مثل خاراندن دست و مانند آن - دستها را روى هم بگذارد اشكال ندارد . چهارم - از مبطلات نماز آن است كه بعد از خواندن حمد ، آمين بگويد ولى اگر اشتباهاً يا از روى تقيّه بگويد ، نماز باطل نمىشود . پنجم - از مبطلات نماز آن است كه عمداً يا از روى فراموشى پشت به قبله كند ، يا به طرف راست يا چپ قبله برگردد ، بلكه اگر عمداً به‌قدرى برگردد كه نگويند : رو به قبله