ولى لازم نيست با وضو يا غسل ، و رو به قبله باشد و عورت خود را بپوشاند و بدن و جاى پيشانى او پاك باشد ، و نيز چيزهايى كه در لباس نمازگزار شرط مىباشد ، در لباس او شرط نيست . امّا اگر لباس او غصبى است چنانچه سجده كردن ، تصرّف در آن لباس باشد ، بنابراحتياط واجب سجده باطل است . مسئله 1142 - احتياط واجب آن است كه در سجدهء واجب قرآن ، پيشانى را بر مُهر يا چيز ديگرى كه سجده بر آن صحيح است بگذارد ، و بنابر احتياط مستحب ، جاهاى ديگر بدن را به دستورى كه در سجده نماز گفته شد ، بر زمين بگذارد . مسئله 1143 - بنابراحتياط واجب در سجدهء قرآن بايد ذكر بگويد ، هر ذكرى هر چند مختصر باشد كافى است و بهتر است بگويد : « لا الهَ الَّا اللهُ حَقّاً حَقّاً لا الهَ الَّا اللهُ ايماناً وَ تَصْدِيقاً لا الهَ الَّا اللهُ عُبوُدِيَّةً وَ رِقّاً سَجَدْتُ لَكَ يا رَبِّ تَعَبُّداً وَ رِقّاً لا مُسْتَنْكِفاً وَلا مُسْتَكْبِراً بَلْ انَا عَبْدٌ ذَليلٌ ضَعيفٌ خائِفٌ مُسْتَجيرٌ » . تشهّد مسئله 1144 - در ركعت دوّم تمام نمازهاى واجب و ركعت سوّم نماز مغرب و ركعت چهارم نماز ظهر و عصر و عشا ، بايد انسان بعد از سجده دوّم بنشيند و در حال آرام بودن بدن ، تشهّد بخواند ، يعنى بگويد : « اشْهَدُ انْ لا الهَ الَّا اللهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ وَ اشْهَدُ انَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ اللّهُمَّ صَلِّ عَلي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ » . و كمتر از اين كفايت نمىكند ، و احتياط واجب آن است كه به همين ترتيب بگويد . مسئله 1145 - كلمات تشهّد بايد به عربى صحيح و بطورى كه معمول است ، پشت سر هم گفته شود . مسئله 1146 - در برخى گروههاى شيعه ، شهادت ثالثه مرسوم است ، يعنى در تشهّد نماز هم بدنبال شهادتين مىگويند : « وَ اشْهَدُ أنَّ عَليّاً وَلِيُّ اللهِ » گرچه احتمال دارد كه اشكالى نباشد ، ليكن احتياط لازم آن است كه اگر بخواهد بگويد ، به صورت دعا گفته شود . مثلًا « اللّهُمَّ صَلِّ عَلي وَليِّكَ عَلِيٍّ اميرِالْمُؤْمِنين » . مسئله 1147 - اگر تشهّد را فراموش كند و بايستد و پيش از ركوع يادش بيايد كه تشهّد را نخوانده ، بايد بنشيند و تشهّد را بخواند و دوباره بايستد و آنچه بايد در آن ركعت