مسئله 773 - اگر بواسطه ابر يا غبار و ديگر موانع عمومى نتواند در اوّل وقت نماز ، به داخل شدن وقت يقين كند ، چنانچه گمان داشته باشد كه وقت داخل شده ، مىتواند مشغول نماز شود لكن احتياط مستحب آن است كه نماز راتأخير بيندازد تا يقين كند وقت داخل شده است ، ولى در موانع شخصى - مثل نابينائى و زندانى بودن شخص - احتياط لازم آن است كه تا يقين به وقت نكند مشغول نماز نشود . مسئله 774 - اگر دو مرد عادل به داخل شدن وقت خبر دهند ، يا انسان يقين كند كه وقت نماز شده و مشغول نماز شود و در بين نماز بفهمد كه هنوز وقت داخل نشده ، نماز او باطل است ، و همچنين است اگر بعد از نماز بفهمد كه تمام نماز را پيش از وقت خوانده . ولى اگر در بين نماز بفهمد وقت داخل شده ، يا بعد از نماز بفهمد كه در بين نماز وقت داخل شده بوده است ، نماز او صحيح است . مسئله 775 - اگر انسان نداند كه بايد با يقين به داخل شدن وقت مشغول نماز شود ، چنانچه بعد از نماز بفهمد كه تمام نماز را در وقت خوانده ، نماز او صحيح است و اگر بفهمد تمام نماز را پيش از وقت خوانده يا نفهمد كه در وقت خوانده يا پيش از وقت ، نمازش باطل است ، بلكه اگر بعد از نماز بفهمد كه در بين نماز وقت داخل شده است احتياط واجب آن است كه دوباره آن نماز را بخواند . مسئله 776 - اگر يقين كند وقت داخل شده و مشغول نماز شود و در بين نماز شكّ كند كه وقت داخل شده يا نه ، نماز او باطل است ، ولى اگر در بين نماز يقين داشته باشد كه وقت شده ، و شكّ كند كه آنچه از نماز خوانده در وقت بوده يا نه ، نمازش صحيح است البتّه در صورتى كه احتمال بدهد هنگام شروع توجّه به وقت داشته است . مسئله 777 - اگر وقت نماز به‌قدرى تنگ است ، كه بواسطهء بجا آوردن بعضى از كارهاى مستحب نماز ، مقدارى از آن بعد از وقت خوانده مىشود بايد آن مستحب را بجا نياورد . مثلًا اگر بواسطه خواندن قنوت ، مقدارى از نماز بعد از وقت خوانده مىشود ، بايد قنوت نخواند . مسئله 778 - كسى كه به اندازه خواندن يك ركعت نماز وقت دارد ، بايد نماز را به نيّت اداء بخواند . ولى نبايد عمداً نماز را تا اين وقت تأخير بيندازد . مسئله 779 - كسى كه مسافر نيست ، اگر تا مغرب به اندازهء خواندن پنج ركعت نماز وقت دارد ، بايد نماز ظهر و عصر هر دو را بخواند و اگر كمتر وقت دارد ، بايد فقط نماز عصر را بخواند