وَ انَّ الْمَوْتَ حَقٌّ وَ سُؤالَ مُنْكَرٍ وَ نَكيرِ فِي الْقَبْرِ حَقٌّ وَ الْبَعْثَ حَقٌّ وَ النُّشُورَ حَقٌّ وَ الصِّراطَ حَقٌّ وَ الْميزانَ حَقٌّ وَ تَطايُرَ الْكُتُبِ حَقٌّ وَ انَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ وَ النّارَ حَقٌّ وَ انَّ السّاعَةَ آتِيَةٌ لا رَيْبَ فيها وَ انَّ اللهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ . پس بگويد : افَهِمْتَ يا فُلانُ ؟ و بجاى فلان اسم ميّت را بگويد . پس از آن بگويد : ثَبَّتَكَ اللهُ بِالْقَوْلِ الثّابِتِ وَ هَداكَ اللهُ الي صِراطٍ مُسْتَقيمٍ عَرَّفَ اللهُ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ اوْليائِكَ فِي مُسْتَقَرٍّ مِنْ رَحْمَتِهِ » پس بگويد : اللّهُمَّ جافِ الارْضَ عَنْ جَنْبَيْهِ وَ اصْعَدْ بِروُحِهِ الَيْكَ وَ لَقِّهِ مِنْكَ بُرْهاناً اللّهُمَّ عَفْوَكَ عَفْوَكَ » . مسئله 654 - مستحب است به قصد رجاء ثواب ، كسى كه ميّت را در قبر مىگذارد ، با طهارت و سر برهنه و پا برهنه باشد و از طرف پاى ميّت از قبر بيرون بيايد ، و غير از خويشان ميّت كسانى كه حاضرند ، با پشت دست خاك بر قبر بريزند و بگويند : « انّا لِلّهِ وَ انّا الَيْهِ راجِعوُنَ » و اگر ميّت زن است ، كسى كه با او محرم مىباشد ، او را در قبر بگذارد و اگر محرمى نباشد ، خويشانش او را در قبر بگذارند . مسئله 655 - مستحب است به قصد رجاء ثواب ، صورت ظاهر قبر را مربع يا مربع مستطيل بسازند و به اندازه چهار انگشت از زمين بلند كنند ، و نشانه‌اى روى آن بگذارند كه اشتباه نشود ، و روى قبر آب بپاشند ، و بعد از پاشيدن آب كسانى كه حاضرند ، دستها را بر قبر بگذارند و انگشتها را باز كرده ، در خاك فرو برند و هفت مرتبه ، سوره مباركه قدر بخوانند و براى ميّت طلب آمرزش كنند و اين دعا را بخوانند : « اللّهُمَّ جافِ الارْضَ عَنْ جَنْبَيْهِ وَ اصْعَدْ بِروُحِه الَيْكَ وَ لَقِّهِ مِنْكَ رِضْواناً وَ اسْكِنْ قَبْرَهُ مِنْ رَحْمَتِكَ ماتُغْنيهِ بِهِ عَنْ رَحْمَةِ مَنْ سِواكَ » . مسئله 656 - پس از رفتن كسانى كه تشييع جنازه كرده‌اند ؛ مستحب است ولى ميّت ، يا كسى كه از طرف ميّت اجازه دارد ، دعاهايى را كه وارد شده به ميّت تلقين كند . مسئله 657 - مستحب است چهل نفر از مؤمنين به خوبى ميّت شهادت دهند ، به اين صورت كه بگويند : خدايا ما جز خوبى از او نمىدانيم و تو از ما بهتر مىدانى ، و ظاهراً منظور از خوبى در اينجا اصل ايمان و تشيّع است . مسئله 658 - بعد از دفن ، مستحب است صاحبان عزا را تسليت دهند . ولى اگر مدّتى گذشته است كه بواسطه تسليت دادن ، مصيبت يادشان مىآيد ، ترك آن بهتر است ، و نيز