چنانچه هيچ كس انجام ندهد ، همه معصيت كرده‌اند . و مستحب است كه در اين امر پيش قدم شوند . در مناجاتهاى حضرت موسى ( ع ) آمده است : كه عرضه داشت خداوندا اجر كسى كه مرده را غسل بدهد چيست ؟ فرمود او را از گناهانش شستشو مىدهيم همچون روزى كه از مادر متولد شده است . مسئله 565 - اگر كسى مشغول كارهاى ميّت شود بر ديگران واجب نيست ، اقدام نمايند ، ولى اگر او عمل را ناتمام بگذارد ، بايد ديگران تمام كنند . مسئله 566 - اگر انسان يقين كند كه ديگرى مشغول كارهاى ميّت شده ، واجب نيست به كارهاى ميّت اقدام كند ، ولى اگر شكّ يا گمان دارد ، بايد اقدام نمايد . مسئله 567 - اگر كسى بداند غسل يا كفن يا نماز يا دفن ميّت را باطل انجام داده‌اند ؛ بايد دوباره انجام دهد ، ولى اگر گمان دارد كه باطل بوده ؛ يا شكّ دارد كه درست بوده يا نه ، لازم نيست اقدام نمايد . غير شيعه را اگر طبق اعتقاد خودشان بطور صحيح غسل دهند كافى است ، هر چند به عقيده ما باطل باشد . مسئله 568 - براى غسل و كفن و نماز و دفن ميّت ، بايد از ولى او اجازه بگيرند . مسئله 569 - ولى زن ، شوهر او است و در غير اين مورد به احتياط واجب ولايت طبق طبقات ارث مىباشد ، و در هر طبقه مردانى كه از ميّت ارث مىبرند ، مقدّم بر زنان ايشانند . مسئله 570 - اگر كسى بگويد : من ولى يا وصى ميّت مىباشم ، يا بگويد ؛ ولى ميّت به من اجازه داده كه غسل و كفن و دفن او را انجام دهم ، و احتمال داده شود كه راست مىگويد ، انجام كارهاى ميّت با او است مگر آنكه كس ديگر بگويد ؛ كه من وصى يا ولى ميّت هستم يا از ولى ميّت اجازه دارم ، كه در اين صورت حرف كسى پذيرفته است كه دو نفر عادل به گفته او شهادت دهند . مسئله 571 - اگر ميّت براى غسل و كفن و دفن و نماز خود غير از ولى ، كس ديگر را معيّن كند ، احتياط واجب آن است كه از ولى و آن كس هر دو اجازه بگيرند و لازم نيست كسى كه ميّت ؛ او را براى انجام اين كارها معيّن كرده ، اين وصيّت را قبول كند ، البتّه عدم قبول را بايد پيش از مرگ به او ابلاغ كند . ولى اگر قبول كرد ، بايد به آن عمل نمايد ، و همچنين اگر بعد از مردن از وصيّت مطّلع شد ، احتياط واجب عمل به وصيّت است .