« وَ انْ لَيْسَ لَلْانسانِ الّا ما سَعى » آيهء 39 ، نجم انسان چيزى جز كار خويش ندارد . اگر كارش فقط به درد خودش مىخورد بهره‌اش همان است ، و اگر به درد جامعه مىخورد به همان نسبت بهره مىبرد . ولى سخن اينجاست كه اگر نيرويى تمركز يافت و به خاطر اين تمركز ، قدرت فعّالهء بيشترى از خود نشان داد محصول چه وضعى پيدا مىكند ؟ توضيحاً عرض مىشود : نيروى تمركز يافته فردى كه در هر ساعت يك متر زمين را شخم مىزند و دو تومان مىگيرد اگر يك ماه با رژيم خاصّى ورزش نموده و عضلات خود را قوى نمود كه توانست در هر ساعت سه متر زمين را شخم بزند ، شش تومان مىگيرد و اين مربوط به نيروى تمركز يافته در بازوان اوست ، اگر به وسيلهء نيروى فكرى و مغز خويش متد مخصوصى براى شخم زدن به كار برد كه توانست در زمان كمترى همان اندازه كار را تحويل دهد مسلّماً همان مزد را دريافت خواهد كرد ممكن است در نيم ساعت يك متر زمين را شخم كند همان دو تومان را دريافت مىكند ،