اسلام و مالكيت آنچه كه من از دقّت در روش اسلام در قبال مسئلهء مالكيت مىفهمم و البتّه نمىگويم كه حتماً نظريّهء من درست است - و اللّه اعلم - اين است كه ، اسلام با مالكّيت خصوصى به معناى سرمايه‌دارى وسيع روز مخالف است . نه تنها از اين جهت كه اينها نوعا حقوق واجب شرعى خود را نمىپردازند ، و نه از اين جهت كه از راه حلال معمولى اين همه ثروت به دست نمىآيد كه در برخى روايات تذكّر داده شده است ، بلكه مابقى ثروت حلال را نيز ( به صورتى كه ثروت قابل توجّهى تمركز پيدا كند ) آزاد نمىگذارد . و منظور از نفى مالكّيت خصوصى نير در اقتصاد همين است . ليكن اين مطلب را به صورت قانون و به تعبير شائع « حرام » و ممنوع بيان نمىكند و جمع اموال از راه حلال را تحريم نمىنمايد و تنها با روش رهبرى خويش به اين منظور مىرسد . و منظورم از اين جمله نيز اين نيست كه در رهبرى و امامت اسلام كارى بر خلاف قانون اسلام عملى مىشود بلكه مىخواهم بگويم كه مصالح مختلفى ( از جمله شدّت علاقهء مردم به مال ) ايجاب مىكرده