الشيخ محمد علي الگرامي القمي

25

درباره مالكيت خصوصى در اسلام (فارسى)

كجروى هاست . « 1 » امام صادق عليه السلام يك درهم ربا را از 70 زنا بدتر دانسته است « 2 » چون موجب تمركز بى حساب ثروت در قطبى و فقر فاحش در قطب ديگر است . « 3 » كمتر كسى است كه از همه گونه امكانات برخوردار باشد و هيچ گونه مانع حكومتى و ملّى نداشته باشد و در عين حال جنايت ننمايد : ديگر كمتر كسى است كه قضاياى تاريخ را از ديد تحليل روانى بنگرد و در اين معنى شك كند كه انحراف عدّه‌اى چون فتحعلى آخوند زادهء روسى اواخر قرن سيزده هجرى - در اثر عقده‌هايى بود كه

--> ( 1 ) - « حبّ الدّنيا رأس كلّ خطيئه : » سفينة البحار ج 1 ص 463 . ( 2 ) - « در هم ربا اعظم عند اللّه عزّوجلّ من سبعين زنية كلّها بذات محرم فى بيت‌اللّه الحرام . » ( 3 ) - آقاى توانايان فرد در نقدشان بر اين كتاب مىنويسند : مگر مالكيّت ابزار توليد ربا آفرين نيست . . . ولى به راستى بايد بحث كنيم كه قوانين حقوقى چگونه بايد استخراج شود ، آيا شما مواد قانون مدنى را اين طور تفسير مىكنيد ؟ ! خود مادهء قانون را عمل مىكنيم يا لازمهء آن را به فرض كه لازمه‌اش چنين باشد علّت حرمت ربا پول زائى زمان و فقط در امتداد زمان است بدون ارتباط به كار و سود كار و يا مبهم بودن سرانجام قرار داد و يا هر دو با هم و هر چه باشد ارتباطى به وضع ابزار توليد ندارد كه پول زائى كار متبلور است و در ارتباط با سود كار مىباشد ، نظير مضاربه .