مقدمه چاپ چهارم بسمه تعالى هنگام تبعيد امام رحمة الله عليه به تركيه ( آبان 1343 شمسى ) حدود دو هفته درسهاى حوزه علميه قم تعطيل بود ، حضرت آيت الله العظمى گرامى كه در آن دوران شاگرد مرحوم امام راحل بود « به فكر نوشته‌اى نسبتا جامع دربارهء حكومت اسلامى افتادند و با برخورد به كتاب « نحو الدستور الاسلامى » به قلم مودودى نويسنده‌ى پاكستانى ، آن را مناسب يافتند و همان را ترجمه و با توضيحات و انتقادهايى از مؤلف منتشر نمودند . مودودى - كه اينك چندين سال است كه در دل خاك آرميده است - نواقص اعتقاديى داشت و تا حدودى به مسلك وهابيّت نزديك بود ليكن اين نوشته‌اش صرف‌نظر از موارد انتقادى كه در پاورقيها تذكر داده شده است ، نوشته‌ى مفيدى بود . معظم له بر اساس تبعيّت از دستور قرآن كريم كه مىفرمايد : « الذين يستمعون القول فيتبعون احسنه » آن را ترجمه و نشر دادند . ساواك حساسيت زيادى روى اين كتاب كه براى اولين بار نوع حكومت اسلامى را جمهورى اسلامى بر اساس ولايت فقيه طرح كرده بود ( چنان كه در پاورقىهاى كتاب عدالت اجتماعى در اسلام و براى اولين بار نظريه ولايت فقيه را در سال 1340 مطرح نمودند ) نشان