بر لزوم « عصمت » در پيشواى امت و تعيين « معصومين » بحث مىنمود . و دربارى زمانى كه پيشواى معصوم قدرت ظاهرى نداشته و به اصطلاح بسط يد ندارد بحث نمىشد . البته نظر اسلام - طبق درك شيعه و روى مدارك انصافاً كافى كه در كتابهاى « امامت » ذكر شده - اين است كه متصديان امور ملت بايد افراد عادل بلكه محفوظ از خطا و اشتباه و به اصطلاح « معصوم » باشند تا ملت به كمال خود برسد و روى انحطاط نبيند ، و لذا قرآن فرمانبردارى از اين گونه متصديان رادر رديف اطاعت از خدا و رسول گرفته ، و اطاعت بى قيد و شرط و همه جانبه‌ى آنها را بر مسلمانان لازم دانسته ، و مىفرمايد « اى مؤمنين خدا را اطاعت كنيد و پيغمبر و اولياء امور را كه از ميان شما هستند اطاعت كنيد » . « 1 » و از همين لزوم اطاعت بى قيد و شرط ( با اينكه دربارهء اطاعت پدر و مادر كه از نظر حيثيت اجتماع اسلام خيلى كم اهميت‌تر است پس از الزام اطاعت آنها فوراً مىفرمايد : ( و اگر ترا وادار به شرك به خدا نمايند اطاعتشان منما ) « 2 » ) مىفهميم كه اولياء امور كه قرآن دستور اطاعت از آنان را مىدهد افرادى معصوم و محفوظ از گناه و ظلم و خطا و اشتباه هستند . و آنها همان دوازده نفر از خاندان پيغمبرند كه در روايات بى شمار و

--> ( 1 ) - يا ايها الذين آمنوا اطيعوا اللّه و اطيعوا الرسول و اولى الامر منكم - سورهء نساء ، آيهء 59 ( 2 ) - « و ان جاهداك لتشرك بى ما ليس لك به علم فلاتطعهما » سورهء عنكبوت ، آيهء 8