الشيخ محمد علي الگرامي القمي

67

خدا در نهج البلاغه (فارسى)

فصل سوم : هدايت غريزى از ديگر راه‌هاى يكه مىتوان از آن مدد جست و به اثبات وجود خداوند برخاست ، انديشه در هدايت غريزى انسان و حيوان است . نوزاد نو رسيده‌اى كه تازه در جهان قدم نهاده ، چه‌بسا از رهگذر فطرت خويش به مطالبى راه برد كه اگر دست راهنمايى حكيم در كار نبود ، مىبايست پاى تحصيلاتى طولانى در ميان باشد تا درك آن مطالب ممكن گردد . على عليه السّلام ، آن ناظر تيزبين و حقيقت انديش ، در جاى جاى نهج البلاغه از نظم حيوانات ، گياهان ، جمادات و همه هستى سخن مىگويد و بىترديد نظم غريزى هستى براى رسيدن به كمال ، زير مجموعه‌اى از اين نظم فراگير است . هدايت غريزى در كلام امام على عليه السّلام حال به راه مىآييم و بر سخنان على عليه السّلام چشم مىدوزيم تا نسيم بهارى كلامش ، چشمان در غبار هوس و نابيناى انسان را بر خداوند و حقيقت بگشايد . على عليه السّلام گاه از هدايت غريزى نوزادى شيرخواره كه بدون يادگيرى