الشيخ محمد علي الگرامي القمي

33

خدا در نهج البلاغه (فارسى)

بگيرد ، چرا كه يك ميليون روز يعنى 2742 سال ! زمين ، اين تودهء عظيم ، از كجا آمده است ؟ به بزرگى ديگر سيارات منظومهء شمسى بنگريد ! خورشيد ، بزرگترين سيّارهء منظومه شمسى ، 330000 برابر از زمين بزرگ‌تر است ، يعنى 6600 بيليون در بيليون ، در كهكشانى كه منظومه شمسى جزو آن است ، يعنى كهكشان ما ، دست كم يك ميليون خورشيد ، به عنوان مركز منظومه ، وجود دارد كه وزن اغلب آنها بر وزن خورشيد منظومه شمسى فزونى دارد . ستارشناسان از وجود حدّاقل صد هزار كهكشان نظير كهكشانى كه ما در آن زندگى مىكنيم ، خبر مىدهند . امّا آيا اين اجرام آسمانى در نقطه‌اى آغازين گام در هستى نهاده‌اند يا بدون آغاز و ازلىاند ؟ براى درك و تبيين وجود اجرام آسمانى ، دو فرضيّه پيشاروى ماست : نخست آنكه اين اجرام ، بدون آغاز و ازلىاند و دوم آنكه در نقطه‌اى آغازين ، قدم در دامان آفرينش گذارده و در سيماى « مخلوق » نمايان شده‌اند . اما همانطور كه گذشت نخستين فرضيّه ، از رهگذر تغيير و رشد و نموّ مادّه باطل مىشود ، چرا كه علوم طبيعى توانسته‌اند بر آغاز وجود هر جسمى انگشت تعيين نهند . « 1 »

--> ( 1 ) . اثبات وجود خدا ، ص 94 .