چه طواف واجب و چه‌مستحبّ به دست مىآيد و طواف در حقيقت مانند نماز محسوب مىگردد چنان‌كه در روايات آمده است : « الطّوافُ فِي البَيتِ صَلاةٌ ؛ طواف در خانهء كعبه نماز است » . و اين « طواف » عبادتى به دور سنگ‌هايى است كه نه مىتوانند سود و نه زيان رسانند ، ولى چون به اذن و رخصت الهى صورت پذيرفته است ، شرك محسوب نمىشود . از رواياتى كه دلالت بر آن‌چه يادآور شديم دارد ، روايت شريفهء ديگرى است كه اسحاق بن عمّار از مولايمان امام صادق‌عليه ال كل الحقوق محفوظه لام نقل كرده است كه به علّت طولانى بودن آن به ذكر مقدارى از آن كه منظور ما مىباشد اكتفا مىكنيم . امام - صلوات اللَّه عليه و آله - مىفرمايد : در ميان قوم بنىاسرائيل پادشاهى قاضىاى داشت و قاضى را برادرى بود بسيار راستگو و برادر ، همسرى داشت كه مادر پيامبران بود . . . . تا جايى كه امام‌عليه السلام روايت را دربارهء نتايج تقوا و پرهيزكارى چنين ادامه مىدهند : بانوى با تقوا پس از تحمّل حوادث هولناك و ترسناك نجات پيدا كرد و سپس در كشتى قرار گرفت و به بركت وجود او كشتى نيز سلامت به ساحل نجات رسيد تا به جزيره‌اى از جزاير دريا رسيدند . كشتى پهلو گرفت . بانو پياده شد و در جزيره گردشى كرد . ناگهان درختى پر بار در كنار آبى ديد و گفت : از اين آب مىنوشم و از اين ميوه مىخورم و پروردگار - عزّوجلّ - را در همين مكان عبادت مىكنم . خداوند - عزّوجلّ - به پيامبرى از انبياى بنىاسرائيل وحى فرمود نزد