3 . « وَيا قَوْمِ مَنْ يَنْصُرُنِى مِنَ اللَّهِ إِنْ طَرَدْتُهُمْ » . « 1 » 4 . « فَمَنْ يَنْصُرُنِى مِنَ اللَّهِ إِنْ عَصَيْتُهُ » . « 2 » 5 . « وَما النَّصْرُ إِلّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ العَزِيزِ الحَكِيمِ » . « 3 » 6 . « وَ لَمْ تكن لَهُ فئةٌ يَنْصُرونَهُ مِنْ دون اللَّه » . « 4 » 7 . « أَلَيْسَ اللَّهُ بِكافٍ عَبْدَهُ » . « 5 » 8 . « وَكَفى بِاللَّهِ حَسِيباً » . « 6 » زمانى كه ما خداوند را به تنهايى مىخوانيم آيا كفالت او اجابت خواستهء ما را كفايت نمىكند ؟ در حالى كه خود او در جاهاى متعدّدى از قرآن كريم چنين وعده‌اى به ما داده است و خداوند هرگز خلاف وعدهء خود عمل نمىكند ، آن جا كه مىفرمايد : « وَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ وَ إِذا ذُكِرَ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِ إِذا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ » ؛ « 7 » هنگامى كه به تنهايى خداوند ياد مىشود دل‌هاى كسانى كه به آخرت ايمان ندارند مشمئز ( متنفّر ) مىگردد ، امّا چون از معبودهاى ديگر

--> ( 1 ) . هود ( 11 ) آيهء 30 ، « اى قوم ! چه كسى مرا در برابر ( مجازات خدا ) يارى مىدهد اگر آنها را طرد كنم ؟ » . ( 2 ) . هود ( 11 ) آيهء 63 ، « اگر من نافرمانى كنم چه كسى مىتواند مرا در برابر وى يارى دهد » . ( 3 ) . آل‌عمران ( 3 ) آيهء 126 ، « پيروزى نيست جز از جانب خداوند توانا و حكيم » . ( 4 ) . كهف ( 18 ) آيهء 43 ، « و غير از خدا كسانى را نداشت كه او را يارى كند » . ( 5 ) . زمر ( 39 ) آيهء 36 ، « آيا خداوند براى ( نجات و حفظ ) بنده‌اش كافى نيست ؟ » . ( 6 ) . نساء ( 4 ) آيهء 6 ، « خداوند براى محاسبه كافى است » . ( 7 ) . زمر ( 39 ) آيهء 45 .