افزون كنيد و به پيش ببريد . امّا دربارهء نامه مىگويم : موضوع « زيارت » از يك ديدگاه حايز اهميّت نيست و آن اين كه ، زيارت‌ها و دعاها جزء مستحبّات هستند و همين قدر براى شخص زائر كافى است كه در پيشگاه امام معصوم حضور پيدا كند و اداى سلامى بنمايد ؛ چنان‌كه دربارهء دعا كردن نيز چنين است كه صاحب دعا و دعاكننده با خواندن يك آيه از قرآن كريم دعا مىكند ؛ همان‌گونه كه بعضى از پيامبران و اولياى خدا و بندگان صالح چنين مىكردند و چنين مىگفتند . در عين حال اگر بنده‌اى كه مىخواهد مناجات با پروردگارش را طولانى كند و پيوند معنوى خود را با خدا به بيش‌ترين درجه و مدّت برساند ، بايد با دعاهايى كه از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و اهل بيت رحمت از فرزندان او بر حسب ماه‌ها و روزها ، يا مناسبت‌ها و زمان‌ها رسيده و نقل شده است خدا را بخواند . از جمله ، دعاهاى صحيحى كه در صحّت اسناد آنها اتّفاق نظر وجود دارد ، مانند : « دعاى افتتاح » كه در ماه رمضان ، يا « دعاى كميل » كه در شب‌هاى جمعه خوانده مىشود و يا « دعاى صباح » منقول از امير مؤمنان على - صلوات اللَّه عليه - و دعاهايى به مناسبت روزها و دعاهاى صحيفهء سجّاديه از امام زين‌العابدين - سلام اللَّه عليه - و امثال آن كه فراوانند و زيارت « امين اللَّه » كه در مشاهد همهء ائمهء معصومينِ هدايت عليهم السلام خوانده مىشود و دعاها و زيارت‌هاى ديگر ، كه در سبك نگارش و اسلوب ، مشابه دعاهاى مذكور مىباشند . در اين‌گونه دعاها و زيارت‌ها ، خضوع و خشوع و اظهار عجز در برابر