يارى كنيد كه شما يارى كنندگان هستيد . » در دعاى فرج حضرت صاحب الأمر - عجّل اللَّه فرجه - مخالف كلام وحى و فرمودهء خداوند در قرآن است كه مىفرمايد : « وَ مَا النَصْرُ الّا مِنْ عِنْداللَّهِ العَزيزِ الحَكيم ؛ يارى جز از جانب خداوند با عزّت و دانا نيست » و آيات مشابه ديگر . قسمت دوم نظرشان دربارهء جملاتِ : « وَ إيابُ الخَلْقِ إليكُمْ وَ حِسابُهمْ عَليكُمْ ؛ مراجعهء مردم به سوى شما و بررسى و حساب اعمال‌شان توسّط شما انجام مىپذيرد » . از مضامين زيارت جامعه كه آن را نيز بر خلاف فرمودهء خداوند در قرآن تصوّر كرده‌اند ؛ آن جا كه در سورهء غاشيه مىفرمايد : « إِنَّ إلينا إيابَهم ثُمَّ إِنَّ عَلينا حسابَهُم ؛ برگشت آنها به سوى ما و بررسى حسابشان بر عهدهء ما مىباشد » . پاسخ مختصرى در خور مجال بر اين اشكال‌ها تهيه و براى ايشان فرستادم ، ليكن آن جوابِ مختصر ، پاسخ‌گوى تمام ايرادها و اشكال‌هاى فاضل ارجمند نبود . ازاين‌رو ، ايشان نامهء مفصّلى در اين موضوع تهيه و براى من فرستادند . اينك در اين كتاب ، نخست تمام نامه و سپس پاسخ آن را در پنج بخش ملاحظه مىفرماييد : 1 . مفهوم شرك و معناى آن ؛ 2 . شرح مصداق و صغراى شرك ؛ 3 . شرك و دعا در قرآن ؛ 4 . شرك و دعا در سنّت ( گفتار و كردار و تقرير معصوم‌عليه ال كل الحقوق محفوظه لام ) ؛ 5 . انتقادها و پاسخ‌ها .