قرار مىگيرند ، آثار الوهيت چون خداوند يكتا دارند . ورود اذن در قرآن آياتى در قرآن كريم آمده است كه بر اساس آنها استمداد و فرياد خواهى از پيامبران و اوصيا و نيز درخواست رفع گرفتارى در مشكلات از آنها جايز مىباشد . براى نمونه درخواست بنىاسرائيل از حضرت موسىعليه السلام كه دلالت صريح و آشكار بر اين موضوع دارد . « 1 » قرآن دليل چنين درخواستى را مقام شامخ نبوت الهى و عهد و پيمان او با خدا ذكر مىكند . نكته شايان توجّه در اين جا اين است : اگر سؤال قوم بنىاسرائيل سؤال به جا و درستى نبود يقيناً پيامبر خدا نه فقط وظيفه داشت آنها را متوجّه خطاهايشان بكند و تذكر لازم را بدهد ، بلكه آنان را توبيخ مىكرد و برحذرشان مىداشت . در حالى كه مىبينيم موسىعليه السلام نه تنها ايرادى نگرفته ، بلكه به هيچ وجه سخن از اين كه سؤالشان شرك به خدا مىباشد به ميان نياورده است . حضرت موسىعليه السلام پيامبرى صاحب كتاب است و براى زدودن شرك و كفر مبعوث شده بود ، ولى مىبينيم به فرياد خواهى مرد اسرائيلى پاسخ مثبت مىدهد و با قدرت و نيروى جسمى كه داشتند به دفاع از او در مقابل مردقبطى مىپردازد و او را از ميان برمى دارد . پس تفكر در آيات مربوطه به ما مىآموزد كه توسّل به غير خدا با اذن خدا شرك نيست ، بلكه مأذون و جايز مىباشد .

--> ( 1 ) . اعراف ( 7 ) آيهء 34 .