صبح صادق از تمام بيمارىها و رنج‌هاى خود شفا يافته‌اند » . اين چيزى است كه ابن‌بطوطه خود شاهد آن بوده و آن را در سفرنامه‌اش ضبط كرده است . علاوه بر اين ، تعداد زيادى از اصحاب ما در تأليفات خود آورده‌اند كه خداى بزرگ از همهء آنها خشنود باد : شيخ حرّ عاملى - كه بهشت برين جايگاهش باد - دربارهء مشهد على بن موسى الرضاعليه السلام گفته است : مَا بَدا مِنْ بَركاتِ مشْهَدِهِ * في كلِّ يَومٍ أمْسُهُ مِثْل غَدِه وَ كَشفاءِ العُمىِ وَ المرضى بِهِ * اجابَة الدّعا في أعتابِهِ يعنى : هر آن‌چه از بركات و نيك‌بختىها در محل شهادت او ظاهر مىشود ، هر روز چون روزهاى ديگر است و نابينايان و بيماران شفا مىيابند ، قبولى دعا در آستان او صورت مىپذيرد . به گفتهء من انتقاد كرده‌اند كه : اگر صورت ظاهر گفتار او ( خدا ) را كه مىفرمايد : « كَفى بِاللَّهِ حَسيباً » « 1 » و امثال آن را در نظر بگيريم ضدّ و نقيض بودن لازم مىآيد . . . و در صفحهء 53 چنين گفته‌اند : آيه دليل گواه بودن خداوند و كسى كه دانش الهى نزد اوست را ثابت مىكند و سياق جمله انحصار در خدا را نمىرساند و شهادت عبارت از اداى حق است و هر كس كه عالم به حق است مىتواند اداى شهادت كند ، اداى شهادت كجا و نجات از گرفتارىها و قضاى حوايج و شكايت بردن از امورى كه حضرت يعقوب آنها را به خدا اختصاص داده كجا ؟

--> ( 1 ) . « خداوند به عنوان حسابگر كفايت مىكند » .