روايت كرده‌اند كه : مرد نابينايى به رسول خدا صلى الله عليه و آله متوسّل شد و عرض كرد : يا رسول الله ! از خداوند بخواهيد چشمان مرا بهبودى بخشد ، رسول اكرم فرمود : اگر بخواهى دعا مىكنم تا خداوند تو را عافيت دهد و شفا بخشد ، ولى اگر صبر كنى و با همين وضع بسازى برايت بهتر است . آن مرد عرض كرد : اى رسول خدا ! من راهنمايى ندارم تا دستم را بگيرد و زندگى براى من مشكل است ، دعايى در حق من بفرما تا بهبودى حاصل كنم . رسول خدا صلى الله عليه و آله به آن مرد امر فرمود تا وضو بسازد و دو ركعت نماز بگزارد و سپس با قرائت اين دعا حاجت خود را از خدا طلب كند : اللَّهمّ إنّي اسئَلكَ وَ أتَوجَّهُ إليكَ بنبيكَ محمّد نَبيّ الرّحْمَة يا مُحَمَّد إنّي أتوجّهُ بِكَ إلى ربّي في حاجتي هذهِ لِتَقْضَي لي ، اللّهُم فَشفّعهُ فيّ ؛ خدايا ! از تو مىخواهم به واسطهء پيامبرت محمّد پيامبر رحمت ، به سوى تو رو آوردم ؛ يا محمّد ! من در اين حاجت و نيازى كه دارم به وسيلهء تو به پروردگارم رو كرده‌ام تا حاجتم برآورده شود ، خدايا ! او را شفيع من قرار ده . عثمان بن حنيف ، راوى حديث مىگويد : به خدا سوگند ! ما هنوز مجلس را ترك نكرده بوديم كه آن مرد نابينا وارد شد در حالى كه هيچ‌گونه اثرى از نابينايى در او نبود . 2 . ابونعيم در كتاب معرفت و ديلمى در مسند فردوس از ابن‌عباس و حاكم نورالدين هيثمى از انس بن مالك روايت مىكنند : هنگامى كه فاطمهء بنت اسد مادر علىعليه السلام درگذشت رسول خدا صلى الله عليه و آله وارد