مداواى بيماران و رشد كشت و زرع و نابودى دشمنانشان و امثال اينها از سود و زيان‌شان از صاحبان ضريح‌ها كمك و يارى مىجويند از طريق توحيد و اعتقاد به يگانگى خداوند دور افتاده‌اند و از ياد خدا روگردان هستند . سپس گفته‌اند : اين جملهء مختصر « ايّاكَ نَسْتَعين » ما را به دو شأن و مطلب مهمّ راهنمايى مىكند : اوّل : ما كارهاى سودمند انجام مىدهيم و در محكم كارى و استوارى آن در حد توان مىكوشيم ؛ زيرا يارى و كمك طلبيدن صورت نمىپذيرد ، مگر در كارى كه انسان توان خود را در به دست آوردن به كار برده ، ولى حق آن را به تمام و كمال ادا نكرده ، يا مىترسد كه در آن كار پيروز نشود ، ازاين‌رو براى به اتمام رساندن و كامل شدن آن يارى مىجويد و كسى كه دانش انجام كار را دارد ، در هيچ كارى از هيچ كسى كمك نمىخواهد و كسى على رغم بار سنگين و زحمت زياد ، به تنهايى خود را عاجز و ناتوان از انجام و اقدام مىبيند ، براى رفع مشكلات كار از ديگرى كمك مىطلبد و اين زمانى است كه تمام توان خود را به تنهايى به كار برده است و اين كار خود نردبان نيك‌بختى اين سرا و پايه‌اى از پايه‌هاى سعادت آخرت و عالَم ديگر است . دوم ، آن چيزى است كه از وجوب انحصار طلب كمك از خداوند به تنهايى متحقق و ثابت مىشود و اين اصل ، جان دين و اوج يگانه‌پرستى نابى است كه جان‌هاى گروندگان به آن را رفعت مىبخشد و از بندگى غير خدا رها مىكند و از تكبّر و خودخواهى آن دسته از بزرگان و پيشوايان