بىترديد هرگز پيروان تورات ستم‌كاران و گردن‌كشان به‌عنوان خدا را پرستش نكردند بلكه افرادى را كه در مقابل نظام الهى و قانون آسمانى قد علم كردند - اگرچه طغيان آنهافقط در يك‌جهت بود ، مانند فرمانروايى بدون اذن خدا و قانون‌گذارى با تكيه به عقل خويش - به رسميت شناختند و آنان را به اين منصب قبول كردند و با آنان به پيكار برنخاستند و گرفتار چنين عقوبتى شدند . تنها سكوت در برابر نظام طاغوت كافى نيست . قرآن انتظار پيكار و در افتادن با آن نظام را دارد و اگر مبارزهء منفى و به رسميت نشناختن اين‌ها ممكن باشد به حكم قرآن بايد آن را انجام داد . برحسب معرفى قرآن كريم ، انسان گل سرسبد آفرينش و داراى خلقت ممتاز است . از طرفى همه چيز به‌خاطر او و نيل به‌سعادتش آفريده شده : كوه‌ها ، درياها و جويبارها ، باغ‌ها و ذخايرى كه در دل كوه‌ها ست و چهارپايان ، همه به خاطر آدمى آفريده شده . از طرف ديگر يگانه جهت امتياز انسان كه مايهء استقلال شده بلكه به آن جهت امتياز يافته و حق حكومت بر همهء آفريده‌هايى را كه تحت اختيارش قرار گرفته ، دارد ، فكر و انديشه و تعقل است . اما آدمى كه اين همه مخلوقات به استخدام او در آمده‌اند بايد خودساز و اختياردار و با فكر و انديشه باشد و به كمك انبيا و معرفى قرآن كريم منزلت بسيار والاى خود را بشناسد و اصالت و استقلال خود را دريابد . نتيجه مىگيريم كه ارزش عمل آدمى به كميت و حجم عمل كه بدون ادراك و شعور و بر حسب غريزه از او صادر مىگردد ، نيست و اين