موقوف است بر اصلاح فكر . اساس و زير بناى همه اعتقادات ، توحيد و بيزارى و تبرّى از شرك است . بر اين اساس به آن اكتفا نشده كه جهان آفرينش ، خدايى واحد دارد و بس ، بلكه توحيد قرآن و اسلام ، مركّب از دو قسمت نفى و اثبات است و هر دو ، ركن اعتقادات قرآن و اسلام مىباشد . اجمالًا دعوت انبيا و همهء سفيران وحى را اعلام مىنمايد : « وَلَقَدْ بَعَثْنا فِى كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَن اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطّاغُوتَ » ؛ « 1 » ما در هر امت و اجتماعى كه از بشر تشكيل شده [ در زمان‌هاى گذشته ] پيامبرانى برانگيختيم [ كه به آنها بگويند ] كه خدا را پرستش كنيد و از طاغوت اجتناب نماييد . در اين آيه مىبينيم اساس برنامه و زيربناى دعوت انبيا عليهم السلام فقط پرستش ذات يگانه نيست بلكه مركّب از پرستش خدا و اجتناب از طاغوت است . مراد از ايمان ، اذعان در برابر خداست به اين صورت كه خدا را در همهء جهات ولىّ و متصرف بداند بدين ترتيب طاغوت كه در مقابل واقع شده به معناى غيرِ او را متصرف و ولىّ دانستن است . پروردگار متعال براى آن‌كه ملت قرآن دچار گرفتارى پيروان تورات و انجيل نشوند آنها را سرزنش فرمود : « أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الكِتابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ والطّاغُوتِ » ؛ « 2 » آيا نمىبينى افرادى كه بهره‌اى از كتاب به آنها

--> ( 1 ) . نحل ، آيهء 36 . . ( 2 ) . نساء ، آيهء 51 . .