من چيزى را در ميان شما قرار مىدهم اگر به آن تمسك كنيد ، هرگز بعد از من دچارگمراهى نمىشويد و يكى از آن دو بزرگ‌تر از ديگرى است : كتاب خدا ، ريسمانى كشيده شده از آسمان به زمين ، و عترت من ، يعنى اهل بيت من ، و اين دو هرگز از يكديگر جدا نمىشوند تا اين‌كه در كنار حوض بر من وارد شوند ، ببينيد چگونه از آنها محافظت مىنماييد . از اين حديث شريف مطالبى استفاده مىشود : 1 . اوّلين نكته‌اى كه دربارهء اين روايت مطرح مىشود اين سؤال است كه : چرا در پاره‌اى از روايات به جاى عترت ، سنت آمده است ؟ پاسخ اين است كه : اولًا ، در صحيح مسلم و ترمذى عبارت « عترتي و أهل بيتي » آمده است ، و در صحاح شش گانه « سنتي » نيامده است . و ثانياً ، روايت « عترتي و أهل بيتي » متواتر است و در مقام اثبات ، روايت متواتر مقدم است . علاوه بر مطلب فوق يكى از دلايلى كه ثابت مىكند نبايد حديث « كتاب الله و سنتي » صحيح باشد ، روايتى است كه در صحاح اهل سنت نقل شده كه پيامبر صلى الله عليه و آله از كتابت سنت نهى فرمود ، « 1 » و اگر حديث نهى از كتابتِ حديث ، صحيح باشد ، چگونه پيامبر مىفرمايد : سنت خود را باقى گذاشتم ، در حالى كه سنت ، مكتوب نيست ؟ و نيز اگر حديث « كتاب الله و سنتى » صحيح باشد ؛ پس چرا خليفهء ثانى

--> ( 1 ) . قال رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله : « لاتكتبوا عني شيئاً سوى القرآن ، فمن كتب عني غير القرآن فليمحه . » ( محمودأبوريه ، أضواء على السنة المحمديّه ، ص 46 ) . .