عز الدين حسينى زنجانى

355

حكمت فاطمى (تلخيص شرح خطبه حضرت زهرا ع) (فارسى)

خوبى انجام مىدهند » ؛ « آگاه باشيد كه آنان در حقيقت مفسدند ولى خود متوجه فساد انگيزى خود نيستند » . واى بر آنان ! « آيا آن كسى كه به حق هدايت مىكند براى پيروى شايسته‌تر است يا كسى كه هدايت نمىشود جز اين كه هدايتش كنند ؟ پس شما را چه شده كه اين قضاوت ( نادرست ) مىكنيد ؟ » اما سوگند به جانم ! زمان ، آبستن حوادثى است كه به زودى نتيجهء آن را خواهيد ديد ، سپس ظرف‌هاى خونِ تازه و سمِ كشنده را خواهيد نوشيد ، آن هنگام است كه خسرانِ باطل‌گرايان ، و چهرهء دروغگويان در پى آنچه پيشينيان اساس آن را نهادند ظاهر مىشود ، و شما هم براى دنياى خودتان به اين كار راضى شديد و با آرامش ، دل به اين فتنه داديد . شما را به شمشير برنده و حملهء تجاوزگرانه و ستمگرانه ، و آشوب فراگير و انحصار طلبىِ ظالمان بشارت مىدهم ، كه سهم اندكى از ماليات به شما داده ، و شما را دسته دسته درو خواهند كرد . پس در آن هنگام بر شماست پشيمانى و حسرت ! ولى ديگر فرصت ، سپرى و افق‌ها تاريك شده است . « آيا شما را به هدايت واداريم ، در حالى كه شما از پذيرش آن ، كراهت داريد ؟ » شرح مفردات عائفة از مادهء عَيَفَ ، به معناى ناراحتى ، نفرت و بيزارى . قالِية : بغض و خشم . قَلاهُ يَقْلِيه قِلَى و قُلىً : إذا أبغضه ؛ او را به خشم آورد . « 1 » لَفَظْتُهُمْ : از مادهء لفظ ، يعنى بيرون انداختن چيزى كه در دهان است .

--> ( 1 ) . المنجد ، مادهء « قلى » . .