تأوّل : « تأول » و « تأويل » تفسير كلامى است كه معنى مختلف داشته باشد . تفسير آن از ظاهر آن صحيح نيست و از راهى غير لفظ و ظاهر تفسير مىشود . اشارة : به بهترين وجه در امرى دستور دادن . اعتضتم : عوض كرديد . محملة : بر دوش گرفتن آن . غِبّة : عاقبت ، سرانجام . وبيلًا : داراى وزر و و بال . عذاب وبيل : شديد . ضرا : زمين هموارى كه درندگان باشند . « 1 » هنبثة : گفتارهاى گوناگون بىاساس . وابل : باران‌هاى درشت دانه . قُربى : حق صاحبان قرابت و نزديكى . تُرب : خاك . تجهّم : روى ترش‌كردن . مُغتصب : مغصوب ، غصب شده . كُثُب : جمع « كثيب » ، تل از شن . شَجَن : غم و اندوه . رجل أعجمى : مرد غير عرب .

--> ( 1 ) . مجمع البحرين . .