مراد واقعى و جدى مولاست ، خاص با عام تنافى داشته و قرينهء ظهور عام در عموم ، مبدل به نص مىشود . در پاره‌اى از عام‌ها ظهور عام متكى بر قرينهء خارجى نبوده و فقط ظهور عام هست . در اين صورت ، چون ظهور خاص اقواست بر ظهور عام مقدم خواهد بود و تخصيص مىدهد . پس از اين مقدمه ، روشن مىشود كه نسبت روايت مذكور از ناحيهء خليفهء اوّل با آيات ارث ، از قبيل اوّل است ؛ يعنى فرمايشات صديقهء طاهره عليها السلام قرينهء خارجى قطعى است كه مراد جدى از آيات ارث ، عموم آيات بوده و عموم آن تخصيص‌بردار نيست و تعارض ميان روايت و ظاهر آيات ارث درست مىشود . مسلماً عموم آيات در مقام تعارض ، مقدم مىشود . توطئهء غصب فدك متن : و هذا بعدَ وفاتِهِ شبيهٌ بما بُغيَ لَه من الغَوائلِ في حياته . شرح : به اين داستان از زبان واقدى دقت فرماييد : پس از مراجعت از جنگ تبوك ، گروهى از منافقان به حيله نشسته و ميان خود به مشورت پرداختند كه در پيش رو دره‌اى است و مىتوانند با رماندن مركب پيامبر صلى الله عليه و آله و انداختن آن در قعر دره ، حضرت را به كشتن دهند . هنگامى كه حضرت به بالاى آن دره رسيد و مسلمانان خواستند با آن حضرت از بالاى دره حركت كنند ، خبر توطئه به آن حضرت رسيده بود . آن حضرت به مردم فرمان داد كه