عدوتُ : از مادهء « عَدَو » ، تجاوزنمودم . رائد : كسى كه پيشاپيش قافله حركت نموده و مرتع و جايگاه ميوه را به آنان نشان مىدهد . كُراع : دستهء اسب . يُجالدون : مىجنگند و دست و پنجه نرم مىكنند . مردة : جمع « مارد » ، طاغى ، سركش ، نافرمان . لا تزوي عنك : از « زوئ » ، از شما پنهان نيست . لا تدخّر دونكِ : از « دخر » ، براى روز مبادا كنار گذاشتن ، پس اندازكردن . شرح : كنيهء خليفهء اوّل ابوبكر ، اسمش عبداللّه ، پدرش عثمان كه كنيه‌اش ابوقحافة بن عامر بود . اسم ابوبكر در جاهليت عبد الكعبه بود . رسول خدا صلى الله عليه و آله آن را به عبداللّه تغيير داد . وى را « عتيق » نيز مىناميدند . ابوبكر دو سال و دوازده شب پس از رحلت رسول اكرم صلى الله عليه و آله فوت كرد . « 1 » هدف خليفه از تواضع ظاهرى حال بايد بررسى كرد كه هدف خليفه از تواضع ظاهرى چيست ؟ ابن‌ابىالحديد از كتاب سقيفهء جوهرى نقل مىكند كه چگونه ابوبكر به مولى المتقين جسارت نمود و گفت : إنّما هو ثُعالَةٌ شهيدهُ ذنبهُ ؛ روباهى است كه دمش را شاهد مىآورد .

--> ( 1 ) . الاستيعاب ، ج 3 ، ص 977 . .