ندهيد ، زيرا او شيداى ذات خداست . هيچ عاطفه و احساسى او را از اجراى حكم الهى باز نمىدارد . يك نمونه از سرسختى على عليه السلام در اجراى عدالت : هنگامى كه مردم از اطراف مولاى متقيان پراكنده و به معاويه ملحق مىشدند تا شايد از دنياى وى بهره‌مند گردند ، گروهى از اصحاب به مولا چنين پيشنهاد مىكردند : يا اميرالمؤمنين ! اين اموال ( بيت المال ) را بين اشراف عرب و قريش و بزرگان عجم و افرادى كه ممكن است از آنان آسيبى به اسلام و حكومت تو وارد شود تقسيم فرما و بدين وسيله از فرار و پيوستن آنان به معاويه جلوگيرى كن . مولا در پاسخ فرمود : آيا به من پيشنهاد مىكنيد پيروزى را به وسيلهء ستم به دست آورم ؟ نه ، به خدا قسم ! تا آن‌گاه كه خورشيد و ستارگان طلوع و غروب دارند ، هرگز چنين كارى را انجام نخواهم داد . آن‌گاه فرمود : به خدا سوگند ! اگر مال از آن من بود به‌طور مساوى در ميان آنان تقسيم مىكردم ؛ چه رسد به اين كه مال ، مال خداست . « 1 » اين است روش مولاى متقيان عليه السلام كه رسول اكرم صلى الله عليه و آله با تأكيد بر آن و بازگوكردنش براى مردم ، روشن مىفرمود كه شيوهء على عليه السلام جز اجراى عدالت و حدود و قوانين اسلامى نيست ؛ ولى متأسفانه آنان را ياراى تحمل چنين عدالتى نبود .

--> ( 1 ) . مجالس ، ص 95 ؛ امالي طوسى ، ج 1 ، ص 121 و 197 ؛ نهج البلاغه ، صبحى صالح ، خطبهء 126 . .