عز الدين حسينى زنجانى

292

حكمت فاطمى (تلخيص شرح خطبه حضرت زهرا ع) (فارسى)

غربى بغداد بود - سؤال كردم : آيا فاطمه عليها السلام در ادعاى خود كه فدك نحله ( بخشش ) بود صادق بود ؟ گفت : آرى . گفتم : پس چرا ابوبكر با اين كه مىدانست فاطمه عليها السلام راست مىگويد به گفتهء وى ترتيب اثر نداد ؟ در پاسخ تبسمى نمود و پاسخى بسيار ظريف و زيبا داد . او مردى بسيار باوقار و متين بود . گفت : اگر ابوبكر به مجرد ادعاى فاطمه عليها السلام فدك را به وى واگذار مىكرد ، فردا ناگزير مىشد در مقابل ادعاى خلافت براى همسرش تسليم شود و مقام خلافت خود را متزلزل كند ؛ زيرا در چنين روزى ديگر هيچ‌گونه عذرى از او پذيرفته نمىشد . چه اين كه خود امضا كرده بود كه او در ادعايش صادق است و به گواه ديگرى نياز ندارد . « 1 » آن‌گاه سيد بزرگوار شرف الدين چنين ادامه مىدهد : ابوبكر با همين شيوه شهادت مولاى متقيان عليه السلام را در مورد نحله بودن فدك براى فاطمه عليها السلام رد كرد ؛ در حالى كه يهوديان خيبر با همهء رذالتشان و با آن بلايى كه مولا عليه السلام به سرآنان آورد ساحت مقدسش را از شهادت دروغ منزه دانستند . « 2 » باز اگر ما فروتر آمده و بپذيريم كه شهادت على عليه السلام هم مانند يك نفر شاهد عادل است ؛ چرا ابوبكر از صديقهء طاهره نخواست كه به جاى شاهد قسم ياد كند ؟ و در صورت خوددارى از قسم ادعايش را رد مىكرد . هرگز اين موازين را مراعات نكرد و همه را زير پا گذاشت . آرى ، شهادت ام ايمن

--> ( 1 ) . النص و الاجتهاد ، ص 84 ؛ نيز ر . ك شرح نهج البلاغه ، ج 16 ، ص 284 . . ( 2 ) . همان ، ص 84 . .