گفت : آرى ، كجا هستى ؟ موضوع حكومت و سلطنت است . گفتم : مگر انصار چه مىگفتند ؟ گفت : برخى از آنان نام على را بردند ؛ ابوبكر ترسيد كه اوضاع منقلب گردد ؛ اين خطبه همه را خاموش كرد . « 1 » در اجراى برنامهء دوم و درازمدت ، خليفه احدى از بنىهاشم را در سياست و ادارهء امور كشورى شركت نداد ؛ به خلافت بنىاميه كه آنان را به منصب‌هاى حساس گمارد . برنامه طورى طرح‌ريزى شده بود كه در آينده هم بنىهاشم از صحنهء سياست حذف شوند . مىبينيم كه اين تصميم خانمان‌برانداز عليه خاندان نبوت چگونه عملى شد و چگونه خليفه از بازگشتن بنىهاشم به صحنهء سياست در هراس بودند كه راه بازگشت آنان را در زمان‌هاى بعد با تمهيد مقدماتى با گماردن بنىاميه در مناصب حكومتى بستند . بنىاميه در دوران هر دو خليفه داراى مناصب عالى بودند ؛ مانند : يزيد بن ابىسفيان و معاوية بن ابىسفيان . نيز از كيفيت تدبيرى كه عمر در طرح شورا ريخته بود معلوم بود كه هدف ، برگزيده شدن عثمان ، بزرگ خاندان بنىاميه و دشمن شمارهء يك خاندان بنىهاشم مىباشد . بدين سان آن دو خليفه ، نخستين سنگ بنياد خلافت بنىاميه را نهادند و با پايين آوردن مرتبهء خاندان بنىهاشم و تقويت دشمنان سرسخت آنان ، شعله‌هاى آتش را روشن ساختند ( تهيجُون جَمْرَتها ) ، و آن‌چنان به بانگ شيطان گمراه‌كننده با دل و جان گوش فرادادند كه در تاريخ نظير آن

--> ( 1 ) . شرح نهج البلاغه ، ج 16 ، ص 214 . .