نخ بريس . قرآن هم مىفرمايد : « وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِى أُخْريكُمْ . . . » ؛ « 1 » پيامبر شما را مىخواند ، اين ثبات بىخاصيت به چه درد مىخورد كه نه كشتنى باشد و نه پيكارى و نه حركت و نه صدايى . مىبايست به حكم « لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِى رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ . . . » ؛ « 2 » با اقتدا و تأسى به رسول اكرم صلى الله عليه و آله حداقل ، فراريان را به عودت به جنگ مىخواند ؛ زيرا فرار از ميدان جنگ به حكم قرآن كريم گناه كبيره است . در اين صورت انسان چگونه به خود اجازه مىدهد كه هم‌چنان در جاى خود ثابت بماند ؟ طبرسى در مجمع البيان آورده : كسى در شكست احد و فرار مسلمان‌ها با رسول اكرم صلى الله عليه و آله پايدار نماند ؛ مگر ابودجانه و على عليه السلام . چنانچه گروهى به رسول الله صلى الله عليه و آله حمله ور مىشدند ، على عليه السلام بر آنها حمله مىكرد و آنها را از پيش روى رسول اكرم صلى الله عليه و آله مىراند . على عليه السلام به قدرى شمشير زد كه بالاخره شمشيرش شكست . رسول الله صلى الله عليه و آله شمشير خود را كه « ذوالفقار » نام داشت به على عليه السلام داد . . . على عليه السلام با مشركان جنگ مىكرد ، تا در سر و رو و دستان و شكم و پاهايش هفتاد جراحت وارد شد . در مورد جنگ حنين كه پس از فتح مكه در سال هشتم هجرى واقع شد ، مفسران و تاريخ‌نويسان اسلامى همگى در كتاب‌هاى خود آورده‌اند

--> ( 1 ) . آل عمران ، آيهء 153 . . ( 2 ) . احزاب ، آيهء 21 . .