موسى بن مهدى دوباره آن را گرفت . فدك در دست خلفاى عباسى بود تا در دوران خلافت مأمون مجدداً به فرزندان فاطمه عليها السلام برگردانده شد . فدك در زمان متوكل مجدداً از دست بنىفاطمه گرفته شد و وى آن را به عبدالله بن عمر بازيار داد . در فدك يازده درخت خرما بود كه رسول اكرم صلى الله عليه و آله آنها را با دست مبارك خود كاشته بود . عبدالله بن عمر ، بشران بن ابىاميه ثقفى را به مدينه روانه كرد تا آن درخت‌ها را قطع كند . او هم مأموريت خود را انجام داد و در بازگشت فلج شد . از اين تاريخ مختصر و با مطالعه در خطبه و مذاكراتى كه ميان صديقهء طاهره عليها السلام و خليفه رد و بدل شده است استفاده مىشود كه آنچه بعضى خيال مىكنند كه فدك دهكده يا مزرعهء كوچكى بوده كه فقط كفاف مخارج سالانه اهل بيت را مىكرده است ، نبوده ؛ بلكه يكى از مهم‌ترين مستغلات حاصل خيز بود ؛ زيرا زمينى كه حاصل اندك و غير مهمى داشته باشد چگونه جزو اموال عمومى و ثروت ملى اعلام مىشود ؟ مخصوصاً در زمانى كه به مناسبت رحلت رسول اكرم صلى الله عليه و آله احتمال حملهء دشمنان دين به حوزه اسلام مىرفت و مىبايست دولت اسلامى سپاه مجهزى داشته باشد . هدف از تعقيب فدك اين خطبه را بايد از حد يك سخنرانى حماسه‌اى و يا اظهار مصيبت و شكايت از اين كه اوضاع عادى كه در عصر حيات پيامبر وجود داشته و پايان يافته است خارج كرد ؛ حتى نبايد به عنوان اعتراض به سياست مالى و اقتصادى دولت انتخابى - كه بر اساس شورا شكل يافته - يا به عنوان