پروردگارش مىخواند ؛ بت‌ها را در هم مىشكست ؛ سرهاى مشركان را به زمين مىانداخت . سرانجام ، سپاه گردآمدهء دشمن شكست خورد و عقب‌نشينى كرد ؛ و بامداد اسلام از افق تاريك شرك به در آمد ؛ و چهرهء تابناك حق جلوه‌گر شد ؛ و زعيم دين لب به سخن گشود ؛ و آواى شياطين ، خاموش ؛ و گروهك نفاق ، هلاك ؛ و همبستگى كفر و نفاق از هم متلاشى شد ؛ و شما مردم كلمهء اخلاص ( لا إله الّا الله ) را به همراه گروهى از مجاهدان سفيدرو به زبان رانديد . شما قبل از رسالت پيامبر صلى الله عليه و آله در نزديكى آتش سهمناك نابودى بوديد ؛ و در حقارت به مانند آبكى در دهان و لقمه‌اى روى زبان - كه هضم و بلعيدن آن بسيار آسان است - و پاره آتشى كه شتابزده‌اى آن را بربايد ؛ و زورمندان در زير پايشان لگدمال كنند ، بوديد . از گندابى مىنوشيديد ؛ از گوشت مردار خشكيده تغذيه مىكرديد ؛ در ذلت بوديد ؛ مطرود از اجتماع بشرى به سر مىبرديد ؛ همواره در بيم ابرقدرت‌هاى اطرافتان بوديد كه هستى شما را نربايند . در اين هنگام بود كه خداى متعال شما را از چنان وضع فلاكت‌بار و شرايط سخت ، به وسيلهء محمد صلى الله عليه و آله نجات بخشيد ؛ اما نجاتى از پس حوادث بزرگ و كوچك ؛ و از پس دست و پنجه نرم‌كردن با مردان دلير ؛ و گرگان عرب ؛ و شورشيان اهل كتاب . هر وقت آتش جنگى به پا مىشد ، يا شاخى از شيطان نمودار مىشد ، و يا دهانى از مشركان براى فرو بردن شما گشوده مىشد ، پدرم برادرش را ( مولا - صلوات اللّه عليه - ) به گلوگاه آن حوادث هولناك گسيل مىداشت . او هم با پايمردى تا سر آن فتنه‌انگيزان را به خاك نمىماليد ؛ و با شمشير شرربارش آتش فتنه را خاموش نمىكرد بر نمىگشت . او در راه خدا