كه دستور الهى است به هيچ وجه با كفر سازگار نيست . آن‌هم چنين تبعيض مهمى كه امامت ما و فرمان‌بردارى از ما را نپذيرفته و ديگر دستورهاى را عمل كنيد ؛ اين عين كفر است . شما اى اصحاب رسول صلى الله عليه و آله بايد حائز عالىترين درجات تقوا باشيد ؛ زيرا پدرم را كه معلم كتاب و حكمت و منبع دانش بود درك كرديد و به افتخار مصاحبت او نائل آمديد و اينك در ادامهء آن موفقيت و براى انجام رسالتتان نسبت به جهانيان ، از دانشمندان بوده و از قضيه آگاه هستيد . و بايد داراى مقام خشيت باشيد و مقام خشيت از بالاترين مراتب خوف از خداست ؛ چه اين كه به حكم همين آيه ، خشيت ناشى از درك عظمت الهى است . پس بايد مو به مو فرمان‌هاى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله را كه از مهم‌ترين آنها ولايت و فرمانروايى است بپذيريد و هيچ‌گونه تبعيضى روا نداريد . اين بخش با اين دلايل روشن و استوار ، زمينه‌اى براى احتجاجِ بعدى است كه به انصار مىفرمايد : فَأنّى حرتُم بعدَ البيانِ و أَسرَرتم بعدَ الإعلانِ و نَكصتُم بعد الإقدام و أَشَركتم بعدَ الإيمان ؛ پس كجاييد ؟ چرا بعد از بيان ، سرگشته شديد و پس از اعلان ، كتمان و پس از اقدام عقب نشينى كرديد و پس از ايمان مشرك شديد ؟ ! * * * * *