به‌طور كلى احكامى كه در اسلام تشريع شده ، مانند قصاص ، الهام گرفته از قانون تكوينى است كه دست قدرت آفريدگار حكيم در غريزه و فطرت هر حيوانى نهاده است ؛ زيرا مىبينيم دفاع درمقابل متجاوز در انسان و حيوانات موجود است و اگر ما اين حركت دفاعى را در مقابل ستم ، از انسان بگيريم او را به انسانى غير معمولى تبديل نموده و به ذلت واداشته‌ايم . اگر در رفتار كودكان خردسال بنگريم ، خواهيم ديد كه در برابر كسى كه بدون جهت صدمه مىرساند ، شديداً موضع دفاعى گرفته و در صدد تلافى بر آمده و به هر وسيله‌اى كه باشد از او انتقام مىگيرند و اگر نتوانستند ، تأسف خود را با زبان گريه و اعلام مظلوميت و معرفى ظالم ابراز مىدارند . دقت در زندگى حيوانات نيز كاشف از وجود غريزهء دفاع در آنان مىباشد . نظام اجتماعى اسلام بر اساس همين امر غريزى و فطرى بنا شده و يكى از پايه‌هاى اساسى آن پاك‌سازى موجودات مزاحم و متجاوز است . باغبان كه پاسدار مصالح باغ مىباشد براى حراست گياهان مفيد ، گياهان و شاخه‌هاى مزاحم را قطع مىكند و گرنه گياهان و درختان فاسد امان نمىدهند . اگر مصالح افراد و جامعه را در نظر بگيريم خواهيم ديد حكم قصاص چه تأثير به سزا و مهمى در صيانت جامعه بشرى ايفا خواهد نمود . حق قصاص و از بين بردن جانى و پاك‌سازى جامعه از شخصيت كثيف او ، درست مانند قطع يكى از اعضاى بدن است كه فاسد شده است . ازاين‌رو مىبينيم قرآن كريم و به تبع آن صديقهء طاهره به تعبير ديگر مىفرمايد كه در تشريع قصاص زندگى ديگرى است .